ผมเป็นคนหนึ่งที่เวลาเห็นการเขียนภาษาไทยผิดๆเพี้ยนไปโดยการจงใจแล้วหงุดหงิดเว้นแต่ว่าไม่เจตนาเพราะเขาไม่รู้จริงๆ

เพราะการแปลงภาษาไทยเท่ากับเป็นการบ่อนทำลายชาติ ทำลายความมั่นคง ไม่ให้เกียรติบรรพบุรษที่ต้องเอาชีวิตเลือดเนื้อและน้ำตาเข้าแลก กว่าจะได้มาซึ่งความเป็นเอกราช ความเป็นชาติ ความเป็นไท

บางครั้งลิงได้แก้วก็โยน ไก่ได้พลอยก็เขี่ยทิ้ง เราจะเห็นคุณค่าของสิ่งที่อยู่ในมือของเราก็ต่อเมื่อของสิ่งนั้นกำลังจะหลุดลอยไป เฉกเช่นภาษาก็เช่นกัน ลองนึกถึงประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงที่เคยตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตก หลายๆประเทศที่นำเอาภาษาของเจ้าของอาณานิคมมาเป็นภาษาแม่ เอามาเป็นภาษาราชการ ซึ่งไม่มีความภาคภูมิใจในความเป็นชาติเลย วันชาติของประเทศเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็เป็นวันที่ได้รับเอกราชจากเจ้าอาณานิคมทั้งนั้น

แล้วเราทำไมไม่ภูมิใจในความเป็นไทย ความเป็นเอกราชในดินแดน ในภาษา ในวัฒนธรรมของเราที่ช่วยกันถักทอโดยคนไทยเชื้อชาติไทยกันเล่า เราควรภูมิใจในสิ่งที่เรามีดี ชาติอื่นเขาไม่มี อย่าได้มีพฤติกรรมเลียนแบบชาติอื่นในทางที่ไม่ดีเลย อย่าได้ทำลายชาติโดยการทำลายภาษาเลย เราต้องรักศักดิ์ศรี รักเกียรติ และรักความเป็นไทย