ได้อ่านบทความของคุณที่ใช้นามว่าภูคาแล้ว รู้สึกว่าจะชื่นชมกันอยู่ไม่น้อย ขอขอบคุณแทนนักเรียนชาวนาทุกคนด้วย
เรายังขอย้ำว่าเราเป็นเพียงองค์กรเล็กๆ จากประสพการณ์ก็ยังมีไม่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่อง KM. เพิ่งจะเริ่มทำก็เพียง 2-3 ปี ยังมีอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้ สืบค้น และปฏิบัติอย่างต่อเนื่องอีกไม่มีที่สิ้นสุด
ที่ผ่านมาเป็นการถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสพการณ์ไม่เคยคิดอาจหารที่จะเป็นครูของใคร ไม่คาดหวังว่าผลที่ได้รับจะต้องดีที่สุดแต่เราทำทุกอย่างให้ดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว ผลจะเป็นอย่างไรก็อีกเรื่องหนึ่ง สิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้นั่นคือความคาดหวังจากผู้มาดูงานจากคำบอกเล่าที่ได้รับฟังมา ทำให้เป็นกังวลว่าเขาเหล่านั้นอาจจะผิดหวังไม่เป็นไปตามที่คาดหวังก็เป็นได้ หากเป็นไปได้ช่วยบอกจุดอ่อนของหลักสูตรให้เรารับรู้ด้วย เพราะนั่นจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราได้พัฒนาขีดความสามารถได้อย่างแท้จริง