คนที่เป็นโรคนี้ต้องดูแลตัวเองมาก ๆ ทั้งในเรื่องของการรับประทานอาหารและการออกกำลังกาย ที่สำคัญความเครียด ,สภาวะอากาศ,เชื้อไวรัสต่าง ๆ เป็นตัวกระตุ้นทำให้เกิดอาการของโรค โรคนี้ในประเทศไทยพบไม่มากนะมีการจัดตังชมรมขึ้นมาแล้ว thaims.com ค่ะ คนที่เป็นโรคนี้น่าสงสารมาก จะมีอาการทรมานอยู่ภายในร่างกาย เช่น อาการชา ตามมือ เท้า ตามตัว คนที่เป็นมาก ๆ จะชาที่ตัวจนเหมือนกับมีอะไรมารัด อาการอ่อนแรง เหนื่อยง่าย เพลีย บางคนกล้ามเนื้อลีบ ดวงตาสูญเสียการมองเห็น หรือเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาตไปเลยก็ได้ วิธีการสำคัญในการดูแลตัวเองที่ดีที่สุดคือ ออกกำลังกาย เช่น วิ่ง เดินเร็ว ว่ายน้า แอโรบิค (ไม่ควรต่ำกว่าสิบห้านาที) พยายามทำทุกวัน การทำงานบ้่านก็ช่วยได้เหมือนให้กล้ามเนื้อได้ออกแรง การพักผ่อนไม่ควรนอนดึกมาก เพราะร่างกายผู้ป่วยอ่อนแอกว่าคนปกติมาก การทานอาหารควรเน้นผัก ผลไม้นะ แต่ก็ควรให้ครบห้าหมู่ แนะนำให้ทานน้ำผักผลไม้ปั่นค่ะพวกที่ช่วยเสริมภูมิต้านทาน เช่นน้ำแครอท แอปเปิ้ล ฝรั่ง ส้มคั้น แนะนำให้ทานตอนที่ปั่นเสร็จตอนนั้นเลยค่ะ กากอย่าทิ้งเพราะประโยชน์จะอยู่ที่กากมากกว่าน้ำ ผู้ป่วยจะมีอารมณ์ที่ผิดปกติกว่าธรรมดา เช่น โกรธ หรือหงุดหงิด โดยเฉพาะอารมณ์ซึมเศร้า ครอบครัวและสิ่งแวดล้อมคนรอบข้างต้องเข้าใจนะคะ พยายามให้กำลังใจผู้ป่วยมาก ๆ ภายนอกของผู้ป่วยอาจจะดูปกติเหมือนเราแต่อาการภายในทรมานค่ะ อาการชา อ่อนแรง เหนื่อย พวกนี้จะเป็นตัวที่ทำให้ผู้ป่วยหงุดหงิด การรักษามีตัวยาที่ป้องกันการเกิดซ้ำของโรค เช่น อินเทอร์เฟรอน ราคาแพงมากแต่คิดว่าเป็นตัวยาที่ดีที่สุดในขณะนี้ นอกนั้นเป็นตัวยารักษาตามอาการ หรือยาควบคุมอาการเช่น อิมมูแรน เอ็นด็อกแซน ผู้ป่วยที่ทานยาพวกนี้จะต้องตรวจเลือดทุกเดือนเพื่อตรวจดูเม็ดเลือดขาวและเม็ดเลือดแดง อย่าลืมนะคะกำลังใจจากคนรอบข้างเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ผู้ป่วยต่อสู้กับโรคได้และกำลังใจจากตัวผู้ป่วยเอง โรคนี้เป็นโรคที่รักษาไม่หาย ได้แต่หวังว่าอีกไม่นานวิวัฒนาการใหม่ ๆ ทางการแพทย์คงจะมีวิธีการที่ช่วยได้ หากท่านที่เป็นโรคนี้หรือมีญาติที่เป็นโรคนี้อยากจะแนะนำแพทย์ที่เก่ง ๆ จากสถานบริการสุขภาพพิเศษมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ศรีพัฒน์) อ.นพ.พิเศษ เมธาภัทร ท่านเชี่ยวชาญด้านระบบประสาท ท่านให้คำแนะนำที่ดีมากและใจดีมากค่ะ