เรียนท่านคนดอย ปูนแก่งคอย แต่ไม่ลอยไปตามกระแส
ปฏิบัติธรรม คือ การทำตามธรรมชาติ
คิดย้อนทีไร นึกถึงแม่ตอนสาวๆครับ ดูแลลูกตั้งแต่เป็นเด็กน้อย 
จนทำงานอยู่ต่างจังหวัด แม่เรียก เหมือนที่เคยเรียกครับ คือ "น้องตุ้ม" ตอนเป็นเด็กเคยแกล้งป่วยไม่อยากไปโรงเรียน แต่แม่จับได้ทุกครั้งครับทั้งๆที่ไม่ได้เรียนหมอ หรือ พยาบาล แต่คุณแม่ไปสมัครเป็นอาสาการชาดที่โรงพยาบาลจุฬาครับ พวกเราลูกๆมารู้ตอนที่เห็น
"รูปแม่รับเข็มสมนาคุณ ของสภากาชาดไทย จากองค์สภานายิกา คือ สมเด็จพระบรมราชินีนารถในสมัยนั้น ลูกๆภึงกับเป็นปลื้มในตัวแม่มานีครับ"
ไม่รู้ว่าแม่มานีเอาเวลาที่ไหนไปเป็นอาสากาชาด ไหนต้องดูแลลูกสี่คนที่กำลังเรียน ไหนต้องทำอาหาร ไหนเป็นคนทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า รีดผ้า ทำทุกอย่างครับ
ที่สำคัญ ไม่เคยได้ยินแม่บ่นเลยครับ