จริงอยู่ ทุกคนต้องตาย...แต่จะตายอย่างไรล่ะครับที่จะทำให้คนรอบข้างไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงในวิถีชีวิตที่สับสนวุ่นวายไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ทำอย่างไร หากเราตายแล้ว ลูก เมีย พ่อ แม่ พี่น้อง ไม่เดือดร้อนนี่ซิน่าคิด บางคนป่วย เป็นโรคที่สิ้นค่ารักษาสูง บางคนป่วยและปุบปับเสียชีวิตเลย หรือบางคนไม่ทันได้ป่วยก็เสียชีวิตเสียแล้ว อย่างไหนที่คนเราอยากจะเลือก หรืออยากจะเป็น ผมเคยคุยกับป้าข้างบ้าน แกพูดเสมอว่าหากจะตาย ขอให้ตายง่าย ๆ ไม่ต้องทรมานคนอื่น (คือไม่ต้องให้คนอื่นต้องมาพยาบาลรักษาให้เสียค่าใช้จ่ายแพง ๆ )ป้าท่านนั้นคุยต่อว่า ฉันใส่บาตรทุกครั้งก็อธิฐานเสมอว่าหากเจ็บไข้ได้ป่วยก็อย่าขอให้เป็นนาน ขอให้ตายไว ๆ แต่เชื่อไหมครับ ป้าท่านนี้อายุ 80 กว่าปีแล้ว ยังถีบรถซาเล้งไปตัดกล้วยปลายสวนขายอย่างสบาย ชนิดที่ตัวผมเองยังอาย ป้าแกยังบอกผมอีกด้วยว่า หากจะให้ศพของเราหอมน่ะ(คนอื่นหรือลูกหลานไม่รังเกียจในการจัดงานศพ) ให้ทำประกันไว้นะ ลูก ๆ หลานเขาจะได้ไม่เดือดร้อนในการจัดงานศพให้เรา แค่นี้แหละป้าก็พอใจแล้ว