คุณ Jaewjingjing ครับ

นึกภาพดูว่าทุกวัน อ.ศุภฤกษ์ได้แต่ปั่นจักรยานไปบนถนนในต่างแดนที่ไม่เคยผ่านมาก่อน

ค่ำก็นอนเพื่อเอาแรงไว้ปั่นในวันรุ่งขึ้นต่อไป

คงไม่มีโอกาสได้ดูอินเตอร์เน็ตว่าใครให้กำลังใจบ้าง

ในจุดผ่านใหญ่ๆ ตามสถานทูตไทย จึงจะได้ทราบและมีโอกาสเปิดดูเน็ตครับ

ขอบคุณแทน อ.ศุภฤกษ์ครับ

เรา ผู้ดู ถือว่าได้บทเรียนอย่างหนึ่งจาก อ.ศุภฤกษ์ครับ คือ ผู้ลงมทอทำความฝันให้เป็นจริง ย่อมถือว่าได้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้ว