สวัสดีครับ  พลเดช วรฉัตร

เราอาจจะเรียกว่า "วุฒิภาวะทางประวัติศาสตร์" ว่าการศึกษาให้เข้าใจเพื่อจะนำข้อบกพร่องในอดีตมาเป็นบทเรียนแต่สร้างสรรค์สันติภาพแห่งการอยู่ร่วมกัน

วัตถุโบราณประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่นั้น มันควรจะเป็นของมวลมนุษยชาติ  เพราะใครจะเก็บเอาไว้เป็นส่วนตัวนั้นมันเป็นการหลงและเป็นการสร้างสมกิเลสอันเป็นบ่อเกิดของความวินาศในท้ายที่สุด  นี่อาจจะเป็นความคิดที่สุดโต่งไปก็ได้นะครับ  แต่ผมคิดเช่นนั้นจริงๆ เพราะโลกเราไม่สามารถอยู่เพียงโดดเดี่ยว เราต้องมีเพื่อนร่วมโลกที่มีความแตกต่าง หลากหลาย แน่นอนเราต้องสร้างสำนึกเช่นนี้ร่วมกัน และใช้เวลาครับ

ประวัติศาสตร์ เมื่อผ่านมาเราก็รู้ว่าอะไรคืออะไร คนรุ่นหลังจึงสมควรเรียนรู้และเข้าใจ เพื่อฝึกฝนเตรียมพร้อมตัวเองเพื่อสร้างความรู้ และสติ เพื่อประคับประคองความถูกต้องให้เกิดขึ้นแก่อนาคต

ผมมีข้อมูลเรื่องคดีเขาพระวิหารครับ เดี๋ยวจะขออนุญาตผู้ศึกษาเอามาลงครับ ท่านทูตคงมีข้อมูลอยู่แล้วและหรือมากกว่าที่ผมมีอยู่  แต่น่าจะเป็นประโยชน์แก่สาธารณะด้วยครับ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตามผมสนับสนุนความรักแห่งมวลมนุษยชาติและเครือญาติแห่งท้องถิ่นและภูมิภาคอย่างท่านทูตกล่าวครับ