ได้ไปเห็นตอนที่เสียหายแล้วยังสวยมากจริงๆ นะคะ

ถ้าได้เห็นช่วงที่ยังสมบูรณ์คงสวยงามมากๆ

คิดแล้วเสียดาย...และเกลียดสงครามค่ะ

ภาษาเขมรฟังๆ ดูก็เพราะนะคะ แจ๋วเคยดูลิเกของคณะละครมะขามป้อม

ศิลปินเขมรทั้งสวย ร้องเป็นภาษาเขมร เพราะมาก ไม่คิดมาก่อนว่าภาษาเขมรจะเพราะขนาดนั้น เสียแต่ที่ฟังไม่ค่อยออกค่ะ

ตอนที่ผมไปทำงานกับโครงการพัฒนาพื้นที่ชายแดนไทย-กัมพูชา ที่ อ.ปราสาท อ.สังขะ อ.บัวเชด อ.กาบเชิง ซึ่งเป็นพื้นที่ติดประเทศกัมพูชานั้น สงครามยังมีอยู่เลยครับ  หมู่บ้านชายแดนเป็นชนเผ่าเขมร ที่เรียกว่า ราษฎรไทยเชื้อสายเขมร ผมต้องไปเรียนภาษาเขมรจากวิทยาลัยครูสุรินทร์สมัยนั้น เรียนจนพูดได้ ฟังออก และเอาไปใช้ได้  แต่ลืมหมดแล้ว เพราะไม่ได้ใช้  น่าสนใจครับเป็นภาษาที่ไพเราะอย่างน้องแจ๋วว่า 

ต้องฟังกันตรึม รำกะหนบติงตอง และฯฯฯ สมัยนั้นมีร้านค้าที่เอาเพลงกันตรึมมาแสดงทุกค่ำ  เราจะเข้าไปฟังกันบ่อยมาก  และศึกษาวัฒนธรรม ประเพณีของเขา ภาษาเขมรบ้านเรากับประเทศกัมพูชาจริงๆต่างกันนะครับ  หลายตัวพอฟังรู้เรื่อง  แต่หลายตัวต่างกัน แต่สื่อสารกันรู้เรื่อง

ลัทธิความเชื่อของเขายังพื้นฐานมากๆ แต่ชอบมากๆ เช่นรำผีฟ้า เพื่อแก้โรคภัยไข้เจ็บ  การใช้กฏชุมชนมาใช้กับระเบียบข้อบังคับในกลุ่มออมทรัพย์  พี่เป็นทึ่ง เพราะเรานำเข้าหลักการจากข้างนอกซึ่งเป็นหลักสากลที่ไหนๆก็ใช้กัน  แต่เมื่อนำหลักการออมทรัพย์ไปใช้ที่หมู่บ้านชายแดน เขาบอกว่า ไม่ต้องเอามาเลยกฏระเบียบข้อบังคับต่างๆนั้น  เขาขอใช่กฏบ้าน คือการดื่มน้ำสาบาน..?

ปัจจุบันทราบว่ากลุ่มออมทรัพย์ที่ อ.กาบเชิง มีเงินทุนเป็นล้านๆบาทแล้วครับ จากการที่สะสมกันคนละ ห้าบาทสิบบาทเมื่อสมัยก่อนโน้นน  แอบภูมิใจเล็กๆครับ ว่าเราเป็นผู้นำเข้าหลักการนี้ และสามารถพัฒนาไปโดยปรับเปลี่ยนรายละเอียดให้สอดคล้องกับท้องถิ่น  ก็ไปได้ นี่คือบทหนึ่งของประสบการณ์งานพัฒนา.... 

ขอบคุณครับน้องแจ๋ว