- สวัสดีค่ะพี่ชายที่เคารพ
- ได้อ่านแล้วเหมือนได้ไปเที่ยวด้วย ทั้งภาพ...และความคิด..
- เมื่อสมัยที่คุณแม่คนไม่มีรากยังมีชีวิตอยู่ท่านจะชอบไปทำบุญต่างจังหวัดมากค่ะ ลูกหลานจะเป็นห่วง เพราะเกรงท่านจะเหนื่อยกับการเดินทาง...
- ไปต่างจังหวัดแม่จะชอบดูและอุดหนุนของที่มีคนนำมาขายเสมอ บางทีของนั้นก็ไม่ได้ใช้อะไร แต่เอาไปฝากเด็กข้างบ้าน คนข้างบ้าน เด็กทำงานบ้าน...สารพัดที่จะต้องมีของฝาก...ตกหนักผู้ที่ไปกับแม่จะต้องทั้งแบกทั้งขน...จนเหนื่อย..
- แม่จะไม่เคยต่อราคาของเลย...ครั้นเราท้วง แม่จะบอกว่า อย่าต่อเลย บาทสองบาท เราไม่รวยขึ้นจากเงินแค่นี้..แต่คนขายมันมีค่าสำหรับเขามาก...คนไม่มีรากจึงเข้าใจ...อ้อ...คนเราต้องรวยน้ำใจ
- ชื่นชมกับน้ำใจของพี่ชายและคุณพี่ผู้หญิงค่ะ.