โยคีน้อย บทสุดท้ายนั้น ดีมาก

เขาไม่ยินดีต้อนรับความร่ำรวย ความฟุ้งเฟ้อ เพราะมันจะมาพรากสิ่งที่เป็นความสุขใจ ของพวกเขา ให้ห่างออกไปทุกทีๆๆๆ และสุดท้าย เขาก็คงไม่เห็นคุณค่าของธรรมชาติ และความสงบแห่งการทนต่อทุกข์ได้อีกต่อไป

และ

การทนทุกข์ได้ ก็คือความสุขมิใช่หรือ

เห็นแล้วใช่ไหม หนอ...

สาธุ

เขียนได้ดีแล้ว จะรออ่านตอนต่อๆ ไปที่เหลือ :)