คุณคนไม่มีรากครับ

เราต่างเป็นนักเดินทางด้วยกันทุกคนครับ

ณ เวลาที่ อ.ศุภฤกษ์จะปั่นจักรยานจากไปเมื่อเช้าวันอาทิตย์ที่ 13 เมษายน

ผมบอกอาจารย์ว่า เราต่างก็เป็นนักเดินทาง

ผมไม่ได้ปั่นจักรยานไปเช่นอาจารย์แต่ก็เป็นผู้เดินทางเหมือนกัน ในเส้นทางชีวิต

ต่างคนต่างมีเส้นทางของตนเอง

วันดีคืนดี ก็โคจรมาพบกันแล้วก็จากกันไป ตามเส้นทางเดิม

ประสบการณ์ชีวิตที่แต่ละคนมีนั้น เป็นประโยชน์กับตนเองและผู้อื่นเสมอ

เราจึงเป็นอาจารย์ของกันและกันได้ครับ

ใจสำคัญที่สุด

ก่อนที่จะคิดหวังสิ่งใดในโลกนี้หรือโลกหน้า ต้องดูใจของเราเองก่อนครับ

ต้องดูใจ ฝึกใจ ฝืนใจ เรียกว่าเจียรไนใจตนเองให้ได้ก่อน เป็นประการแรก

เพราะข้าศึกที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่ศัตรูที่ทองเห็นตรงหน้า

แต่เป็นใจของเราที่ซ่อนอยู่ในตัวเรา

ความปรารถนาดีของเรานั้น ยังคงหวังต่อไปได้ แต่ต้องใช้ปัญญาในการเผชิญกับผู้อื่น

ถ้าเขาแข็ง เราต้องอ่อน

ถ้าเขาอ่อนเราต้องแข็ง

อย่างไรก็ดี เมตตาธรรมนั้นถือว่าใช้ได้ดีที่สุดครับ จะทำให้เราอยุ่กับสังคมได้ครับ

นำคำที่ว่า ผู้ให้ ยอ่มเป็นที่รักของผู้รับ ไปใช้ ก็จะช่วยได้ครับ

ด้วยความปรารถนาดี