คุณโยมว่ามา... นึกถึงคำของเพื่อนรุ่นน้อง (ถึงแก่กรรมแล้ว) ชอบพูดสำนวน(ที่ได้มาจากใครก็ไม่ทราบ) ว่า...
- เกิดเป็นวัว ไม่ขอเทียมแอกให้เขาไถ เกิดเป็นคน จะเป็นไท ไม่ขอเป็นผู้นำ...
ตามความเห็นของเพื่อนคนนี้ เค้ามีความเห็นว่า ผู้นำก็คล้ายๆ กับวัวที่รับภาระแล้วต้องทำหน้าที่ให้สำเร็จ...
.........
มาว่าสามก๊กต่อ คืนก่อนตอนประหารม้าเจ๊ก (ซึ่งตอนนั้นก็คิดจะเขียนแต่ไม่ได้เขียน) ... ม้าเจ๊กทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาส่วนตัวขงเบ้ง มีผลงานไม่ปรากฎ จึงใคร่ที่จะเป็นผู้นำเองสักครั้ง ผลก็คือล้มเหลวจนถูกประหารตามเรื่อง...
อาตมาก็คิดว่า ม้าเจ๊กก็คล้ายๆ นักวิชาการกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเรียนหนังสือมาบ้าง (แต่ความเห็นตัวเอง คิดว่ามากและรอบรู้) คนกลุ่มนี้ นอกจากทำงานไม่สำเร็จแล้วยังทิ้งปัญหาต่างๆ ไว้มากมาย...
เมืองไทยตอนนี้ อาจมีนักวิชาการแบบม้าเจ๊กเยอะ และบังเอิญมีโอกาสทำงานด้วย จึงทิ้งปัญหาต่างๆ ไว้มากมาย....
.........
และวันก่อนเพื่อนเก่า (ฆราวาส) มาเยี่ยม... ก็สนทนาปัญหาโลกและชีวิตกัน.. เค้าว่า คนแบบอาตมาหรือแบบเค้า ถ้าผู้ใหญ่ใช้ เค้าก็จะให้เป็นใหญ่เป็นหัวหน้าเลย ถ้าเค้าไม่ใช้ก็ไม่ใช้...
อาตมาก็บอกว่า นั่นก็จริง ! บางคนก็ไม่มีโอกาสทำงานเลยทั้งชีวิต... เพียงแต่นานๆ เค้าจะมาปรึกษาสักครั้ง นานๆ เค้าก็จะเชิญไปกินโต๊ะสักครั้ง... ยังไม่มีงานที่เหมาะสมให้ทำจนตายไปก่อน (5 5 5...)
........
เย็นนี้ พักผ่อนเต็มที่ ความคิดทำท่ากระฉูด (หรือฟุ้ง ?)... นึกไปถึงประวัติเชอร์ชิลของอังกฤษ หลังจากถูกปลดแล้ว แต่ก็ต้องการทำงาน จึงสมัครทหาร ต้องการเป็นพันเอก แต่เค้าให้เพียงพันตรีก็ยอมเป็น... ภายหลังจึงหัดมาเขียนบทความ เสนอความคิดเห็นของตน จนกระทั้งเสียงค่อยๆ ดัง แล้วก็ได้โอกาสกลับไปมีอำนาจอีกครั้ง (จำรายละเอียดไม่ค่อยได้แล้ว)
อันที่จริง ความเป็นไปแห่งชีวิต ขึ้นอยู่ที่ว่าเราเลือกจะเป็นอย่างไร บวกกับเหตุปัจจัยหรือสถานการณ์ที่เป็นไป... บางคนอาจฝืนบางอย่างที่เรียกว่า มโนธรรม ไม่ได้... แต่บ้างคนหน้าด้านพอที่จะทำได้ในบางเรื่องหรือในทุกๆ เรื่อง...
เจริญพร