ตามไปสวัสดีปีใหม่ไทยกับอ.JJ และน้องจิแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะที่มาเยี่ยมเยียน

ขอบคุณพี่ Sasinanda สำหรับความรู้นี้ ทำให้เข้าใจเลยนะคะว่าคนที่มีศักยภาพสูงๆนี่ เมื่อได้อยู่ในองค์กรที่มีการบริหารจัดการดีๆ ก็จะยิ่งเสริมส่งสิ่งที่มีอยู่แล้วให้มากยิ่งขึ้น แต่ดูเหมือนว่า ความเก่งแบบที่ต้องเห็นเป็นผลลัพธ์ออกมานี่ ค่อนข้างเสี่ยงต่อการที่เราจะไปติดกับตัวชี้วัดจนทำให้เราริดรอนกำลังใจของคนบางกลุ่มไหมคะ เหมือนแบบที่คุณเม้งยกตัวอย่าง ชวนให้คิดถึงระบบโรงเรียนของเราจริงๆ เพราะดูเหมือนจะเป็นที่วัดความเก่งกันตั้งแต่เริ่มต้นของพวกเราทุกคน จำได้เลยค่ะ สมัยเด็กๆเคยข้องใจเหมือนกันนะคะ เพราะเราเป็นเด็กเรียน เราก็จะมีฮีโร่ในใจที่เป็นเด็กเฮ้วๆ รู้สึกเลยว่าเพื่อนเก่ง ที่ไม่เห็นต้องทำตามระบบระเบียบเลย

จริงๆแล้วถ้าระบบโรงเรียนสนับสนุนดีๆ คนที่เก่งแบบอื่นๆของเราน่าจะได้ใช้ประโยชน์จากศักยภาพของตัวเองมากกว่าที่เราเคยๆพบเห็นมานะคะ

วิธีการของคุณเบิร์ดนี่เห็นชัดเจนดีค่ะ แบ่งแยกให้วัดง่าย รูปแบบก็บอกได้ง่ายดีค่ะ รู้สึกว่าพี่โอ๋ก็น่าจะใช้วิธีนี้แหละ แต่ไม่ยักกะวิเคราะห์ได้แบบนี้ ตอนนี้เข้าใจเลย ขอบคุณนะคะ เอาไปอีก 1 กอดค่ะ เมื่อไหร่จะได้กอดจริงๆสักทีนะเนี่ย