การดำริที่จะออกจากกาม(รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสและการนึกคิดหรือกิเลส คือโลภะโทสะโมหะ) คือการคิดชอบ

การระลึกในอารมณ์สติปัฏฐาน คือการระลึกชอบ

การเว้นจากกายทุจริต๓ (ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม) คือการประพฤติชอบ

ไม่ทราบใช่สิ่งที่อาจารย์กำลังหาอยู่ไหม

ส่วนความมุ่งมั่นกระตือรือล้นนั้น คือความเพียรชอบหรือสัมมาวายามะคือ

เพียรไม่ทำชั่ว ไม่นึกถึงความชั่วที่เคยทำ ทำกรรมชอบที่ไม่เคยทำ ที่ทำแล้วก็ทำให้มากยิ่งขึ้นไป

ส่วนความเฉื่อยชา นั้นเป็นกิเลส อย่างหนึ่ง มันเกิดเอง พอรู้ตัว คนมีปัญญาส่วนใหญ่ก็สลัดมันทิ้งไปได้ครับ