สวัสดีค่ะ อ.วิบุล

เบิร์ดจดๆจ้องๆอยู่นานด้วยคำว่าตัวป่วนนี่แหละค่ะ อิ อิ อิ

ในหนังสือที่อาจารย์ยกมาทำให้เบิร์ดนึกได้ว่าเค้าพูดถึงการมีส่วนร่วมของชุมชนในการแก้ปัญหาเล็กๆน้อยๆก่อนที่จะลุกลามเนาะคะ ..นอกจากนี้การ "ซ่อมกระจก" ยังต้องอาศัย "ศิลปะ" ของภาวะผู้นำและการจัดการสูงมากเลยค่ะอาจารย์ ( เบิร์ดลากไปที่คน เพราะเบิร์ดไม่ถนัดคอมพ์ฯค่ะ แหะ แหะ )

วิธีการ "ซ่อมกระจก" โดยทั่วไปก็คงจะเกี่ยวกับนโยบาย รางวัล แรงจูงใจในแบบต่างๆ หรือการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ ข้อบังคับ หรือการปรับปรุง ให้เป็นพื้นที่ปลอดภัยทางความคิดนะคะ แต่ผู้ที่ต้องซ่อมนั้นจะมองเห็นกระจกที่แตกหรือเปล่าน้อ..^ ^

เข้ามาเป็นตัวป่วนค่ะอาจารย์ ^ ^