สวัสดีครับ คนไร้ราก

เป็นช่วงที่ไหน ๆ ร้อนไปหมด ผมเคยถามนักการ กศน.ที่ไปสัมผัสสัปดาห์ก่อน เขาก็บ่นว่า ร้อนเราได้พูดคุยกัน สรุปว่า ฤดูร้อนก็ย่อมต้องร้อน แต่คนที่อยู่ในห้องปรับอากาศ ที่อุณหภูมิ ๒๕ องศา จะสบายกว่าจุดที่เราสนทนากัน เครื่องปรับอากาศที่ห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง ที่ไหน ๆ ได้ปล่อยความร้อนออกมา ทำให้พวกเราร้อนกว่าที่ผานมา แต่ร่างกายคนเราปรับตัวได้ หากเราต้องเข้า ๆ ออก ๆ ระหว่างร้อนและเย็น คน ๆ นั้นปรับตัวไม่ต้องย่อมต้องป่วยเป็นไข้แน่ ๆ

ภายที่ส่งมาให้ชม จะบอกให้ว่า เมื่อช่วงเช้าผมออกจากบ้านแวะสนทนากับพี่สถาพร อดีต รอง ผอ.รพ.น่าน บ้านอยู่ตรงข้ามบ้าน นพ.บุญยงค์ฯ ท่านนำชมพู่ และลูกเชอรี่แบบนี้ภาพนี้ล่ะครับให้ผมรับประทาน นอกจากนี้ยังแบ่งใส่ถุงพลาสติคให้ผมอีก จำนวน ๑ ถุง เพราะท่านทราบว่า ผมจะไปชมเรือแข่งเทศบาลเมืองน่าน นัดปิดสนาม รสชาติเปรี้ยวนิด ๆ อุดมด้วยวิตามินซี อร่อยดีครับ

จากนั้น ผมมุ่งหน้าที่ไปที่บริเวณแข่งเรือ จัดฟากเทศบาลเมืองน่าน ส่วนผมอ้อมไปอีกฟากแม่น้ำน่าน เป็นบ้านแสงดาวและบ้านท่าล้อ เมื่อลงรถมา ตั้งใจชมเรือ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ รู้สึก...เออนะ...มันอะไรกันนักหนานี่...คือว่า เครื่องเสียงที่ชุมชนต่าง ๆ นำมาเปิดในเต้นส์เชียร์เรือ เสียงดังมาก ทำให้ผมมองว่า สุขภาพหูของผู้ฟังทั้งหลายนั้นภายภาคหน้าท่าจะแย่แน่ ๆ คงจะได้ขยันที่จะแสดงหาพันธมิตรที่การสื่อสารปัญหา การส่งเสียงดังของเครื่องเสียงที่กระทบต่อสุขภาพหู สุขภาพใจ ให้สาธาณชนได้ตระหนักยิ่ง ๆ ขึ้นต่อไปครับ.