CC

เสื้อกันหนาวที่ใส่กันอยู่ อาจจะแพงหน่อยในสายตาของเรา แต่เสื้อยืดที่ใส่น่ะไม่แพงหรอก อย่างไรก็ดี ท่านผู้มีอันจะกินทั้งหลาย ท่านใส่ที่แพงกว่านั้นมาก ลองไปดูหนังสือเสื้อผ้าแฟชั่นของผู้หญิงดู รองเท้าคู่หนึ่งราคาเหยียบหมื่น เสื้อตัวเล็กๆ ใช้ผ้านิดเดียวราคาเกือบสามสี่พันเลยทีเดียวนะ

ชีวิตในทางโลกของเรา บางอย่างเป็นเรื่องไร้สาระจริงๆ มิน่าท่านถึงว่า พระอรหันต์ทั้งหลาย พอมาเห็นความวุ่นวายในทางโลกของพวกเรา ท่านจึงมองว่าพวกเรานั้นไม่ปกติเพราะไปยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ไม่ควรยึดถือ โดยเฉพาะสมมุติบัญญัติต่างๆในทางโลก ทั้งฐานะทางสังคม ความมีชื่อเสียง ตำแหน่งหน้าที่การงานต่างๆ เสื้อผ้าราคาแพงๆ รถคันใหญ่ๆ บ้านหลังโตๆ เราต่างลืมไปว่า ตอนเกิดมานั้นมาแต่ตัว ไม่มีอะไรมาเลย แถมก่อนจะเกิดออกมา ตอนอยู่ในท้องแม่นั้น ชื่อก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ เรียกว่า ไม่มีตัวไม่มีตนเป็นที่สำคัญสักนิด พอออกมาจากท้องแม่ได้ชื่อ ได้นามสกุล ได้สมมุติบัญญัติมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ถือเป็นจริงเป็นจัง ว่านี่คือตัวตนของเรา นี่คือตำแหน่งของเรา เราต้องสำคัญในสังคม เราต้องมีคนเคารพ เราต้องยิ่งใหญ่ เราต้องเป็นที่รู้จักของใครต่อใคร เราต้องมีตำแหน่งใหญ่โตมากๆ เราต้องมีนั่นมีนี่ แต่พอจะจากโลกนี้ไป..ไม่เห็นมีใครเอาอะไรติดตัวไปได้สักอย่าง ขนาดร่างกายก็ยังต้องทิ้งไว้เป็นภาระในทางโลกเพื่อเผาหรือฝังทำลาย แต่สิ่งที่ทิ้งไว้อย่างแท้จริงและคงอยู่ตลอดไปโดยที่ไม่มีใครจะทำลายล้างได้ก็คือการกระทำทั้งที่ดีและชั่วของเรา กล่าวมาถึงตรงนี้พี่จะนึกถึงคุณแม่เทเรซา นะ เพราะสิ่งที่คุณแม่ได้กระทำไว้เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นนั้น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเป็นพันๆปี หมื่นๆ ปี ก็ยังต้องได้รับการสรรเสริญ เพราะทำดีก็คือดี คุณแม่คือบุคคลตัวอย่างที่มีตัวตนจริงๆ ในโลกของเราที่กระทำสิ่งดีๆ ให้เราเห็นอย่างเด่นชัดที่สุด เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องเล่าสืบต่อมา แต่เป็นเรื่องจริงที่คนยุคใหม่สามารถมองเห็นและจับต้องได้ แถมมีหลักฐานบันทึกไว้ด้วย

บางครั้งเราอาจจะท้อใจ เวลาทำอะไรสักอย่างแล้วโดนด่าโดนตำหนิทั้งๆที่มีเจตนาดี แต่พอคิดถึงงานที่คุณแม่เทเรซาทำ พี่ก็รับรู้ว่า ทำดีก็คือดี

ยาวดีเน๊าะ...ถือว่าเป็นการสนทนาธรรมยามเช้า