สวัสดีค่ะอาจารย์ญาณินทร์

เป็นประเด็นที่น่าคิดค่ะ

ต้องยอมรับว่าระบบการศึกษาบ้านเราไม่เอื้อและส่งเสริมกับการเรียนศิลปะนะคะ

บางช่วงเวลาของการศึกษาวิชาศิลปะหายไป และเป็นปัญหาอย่างนี้สะสมมานาน

การเรียนรู้ศิลปะที่เป็นมา เป็นแค่การวาดให้เหมือนแบบที่สุดเท่านั้น

เด็กหลายคนเข็ดขยาดกับศิลปะ เพราะถูกประเมินผลจากการวาดภาพว่าวาดได้ไม่สวย

ก็เลยเกลียดศิลปะและโทษตัวเองว่าไม่มีหัวทางนี้

และมีเด็กน้อยคนจะได้ไปร่วมกิจกรรมทางศิลปะที่หลากหลาย

ถ้าจะแก้ปัญหากันจริงๆ คงต้องร่วมมือกันหลายฝ่าย ทั้งนโยบายรัฐ ระบบการศึกษา

สถาบันการศึกษา ครูอาจารย์ และผู้ปกครอง ตลอดจนหอศิลป์ด้วยค่ะ

ขอแสดงความคิดเห็นเท่านี้ก่อนค่ะ

ขอบคุณค่ะ