สวัสดีค่ะคุณหมอชอบซิ่ง อุ้ย วิ่ง

สำหรับตัวเองคิดว่า...KM ก็เป็นเครื่องมือหนึ่ง ที่ import ซึ่งไม่ว่าเราจะ import อะไรก็ตาม เราไม่มองที่แก่นของเครื่องมือ เรามองแต่วิธีการ แล้วก็จำๆ เอาเครื่องมือมาใช้โดยขาดความเข้าใจถึงแก่น ...เมื่อไม่เข้าใจ การจะทำให้เกิดความซาบซึ้ง และใช้เครื่องมือด้วยใจก็ไม่เกิด แล้วจะให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน จนพอที่จะบอกว่าองค์กรนี้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้...จะพอบอกได้มั้ยค่ะ?

แต่ไม่ว่าจะมีเครื่องมืออะไรเข้ามาก็ตาม เมื่อบุคลากรไม่ให้ใจ ไม่เข้าใจแล้ว ก็จะเป็นเหมือนไฟไหม้ฟาง สั่งมาก็ทำ เลิกสั่งก็หยุด แล้วผู้บริหาร และบุคลากรก็เบื่อกันไปเอง แล้วจะคึกคักกันอีกครั้งเมื่อมีเครื่องมือใหม่ๆ เข้ามา...แล้วก็จะฮือฮากันช่วงแรกๆ อวดกันหน่อยว่าทำนะ หรือหากมีเกณฑ์ ก็ทำให้ได้ตามเกณฑ์เพื่อคะแนนประเมิน...ทำ KM ตามเสียงนก ไม่ได้ทำด้วยใจ...

การฟัง การอบรม ก็เป็นแบบทางการ ... ไม่ได้ใจ...อีกนั่นแหละ แล้วอย่างนี้ จะเกิด KM ได้มั้ยละค่ะ?