เป็นโจทย์ที่น่าคิดมากค่ะ

เรื่องของสุขภาพทางเลือกที่ต้องถามว่าคุณเลือกหรือใครเลือก และกำลังถูกผลักดัน แต่ขณะเดียวกันการใช้สุขภาพทางเลือกด้วยสมุนไพร ก็ถูกเบี่ยงประเด็นไปเป็นธุรกิจความงามมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่ถ้าใช้ในเชิงการบำบัดจะทำให้เป็นทางเลือกที่อาจจะพลิกฟื้นอารยธรรมตะวันออกได้อย่างหมดจด

แต่บางทีเรื่องง่ายๆ ก็บังตา เมื่อเราวิ่งตามแรงโฆษณาโน้มน้าวจนไม่ทันหยุดคิดว่า แล้วสมุนไพรไทยที่ควรมีคุณภาพจากแหล่งผลิต ควรเป็นอย่างไร ที่จะบอกได้ว่านี่แหล่ะคือสมุนไพรไทย ....อย่างเช่นใบสะระแหน่ที่บ้านครูบา(ตอนที่ไปคราวก่อน)สังเกตว่าทำไมถึงได้ใบใหญ่กว่าที่เชียงใหม่และรสก็ดีกว่า ..และก็ยังคิดสงสัยๆ ว่าค่าคุณสมบัติทางการขับลมจะเท่ากันไหม...ทำให้สลสัยต่อว่าเคยมีคนบันทึกสิ่งเหล่านี้ไหม

งานวิจัยพื้นฐานแบบนี้น่าจะทำให้เราจดลิขสิทธิ์ทางปัญญาได้อีกเยอะ เยอะกว่าการที่จะกระหน่ำปลูกกระหน่ำผลิตแล้วไปตกม้าตายที่ล้นตลาดหรือว่าขาดคุณภาพเทียบของฝรั่งไม่ได้

....ไม่เคยจัดประชุมให้ชาวบ้านค่ะท่านครูบา...เลยขอคิดไปเรื่อยแบบคนมองอยู่ก็แล้วกันค่ะ