หวัดดีจ้ะ...น้องแอน
- สบายดีนะจ้ะ คิดถึงนะ
- อ่านแล้วเศร้าใจจัง...
- ใช่แล้วไม่ว่าจะศาสนาไหนก็ตาม
- มิตรภาพของความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่ตราบนานเท่านาน
- ขอให้ "คุณแวฮามะ" หลับให้สบาย และได้พบกับพระเจ้าอย่างที่ตั้งใจค่ะ
- น้องแอนจ๋า...ดูแลตัวเองด้วยนะจ้ะ
- ในความเงียบ...อย่างลืมว่าบ้านเราซ่อนอะไรอยู่ ต้องระวังตัวตลอดเวลา
- ที่น้องถามว่า "ปัตตานี" และ "ยะลา" บรรยากาศเหมือนกันไหม...อยากบอกว่าคงไม่แตกต่างกันเท่าไหร่หรอก เพราะโดนสถานการณ์เหมือน ๆ กัน จอดรถตรงไหน ก็ต้องดูซ้ายดูขวาให้ดีว่าจอดใกล้อะไรบ้าง ส่วนโรคหวาดผวา โรคหวั่นวิตก ก็คงไม่แตกต่างกัน...จนบางครั้งคิดว่าตัวเองเป็นโรคจิตนั่นล่ะ...จิตเพราะเหตุการณ์ จิตโดยไม่ตั้งใจ จิตเพราะความกดดันจากเหตุการณ์...อารมณ์บางครั้งก็เลยไม่ปกติไปบ้าง เป็นธรรมดาของคนบ้านเรานะน้องนะ