ชอบดอกติ้วมากเหมือนกันค่ะ  แต่ไม่รู้ว่าชื่อ ดอกติ้ว...คนไม่มีราก (เหง้า) ก็แบบนี้แหละค่ะ  ไม่ค่อยรู้จักอะไรนอกจากของสำเร็จรูป ที่ประดาระบบบริโภคนิยมป้อนให้... จนไม่รู้จัก...ธรรมชาติใด ๆ

ชีวิตอยากจะเลือก แต่ก็เลือกไม่ได้ ผมเข้าใจครับ ญาติพี่น้องหลายคนอยากจะออกจากกรุงเทพฯ ไปอยู่ต่างจังหวัด แต่ตั้งคำถามว่าจะไปทำอะไรกิน  ก็อาชีพอยู่ที่กรุงเทพฯนี่ ... ชีวิตที่ไม่ได้เลือก แต่ต้องทำ  และต้องทำให้ดีที่สุดด้วย.. น่าเห็นใจครับ

มีครั้งหนึ่งผมและครอบครัวไปเที่ยวเชียงใหม่กัน ไปพักที่โรงแรมภูคำ มีนักท่องเที่ยวมากมายไปพักที่นั่น ระหว่างขึ้นลิฟท์ ผมถามนักท่องเที่ยวว่ามาจากไหน เขาบอกว่ามาจากกรุงเทพฯ  เขาบอกต่อว่า คุณครับ คนกรุงเทพฯน่ะเมื่อมีวันหยุดหลายวันก็ออกจากห้องสี่เหลี่ยมแล้วครับ  ไปไหนก็ได้ที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ ....

บ้านดงหลวงมีธรรมชาติที่งดงาม...หวังให้เพียง...คงอยู่เรื่อยไป...

ที่ดงหลวงเป็นพื้นที่ สปก. 4-01 เกือบทั้งอำเภอ พื้นที่เหล่านี้ตามกฏหมาย ซื้อขายไม่ได้ แต่ในทางปฏิบัติ เออ....นายทุนกว้านซื้อเอาไปปลูกยางพารา.. มันนอกเหนืองานที่ผมรับผิดชอบ  แม้จะโวยวาย  มันมีเทคนิคที่ทำให้ถูกกฏหมายได้ครับ (ศรีธนญชัย) ผมกล่าวในที่นี้ไม่ได้..

เราทำได้เพียง ให้ความรู้ ความเข้าใจชาวบ้าน กระตุ้น กระตุก ปลุกสำนึก  ก็เป็นงานเข็ญครกขึ้นภูเขาน่ะครับ  เกือบถึงยอดเขาแล้ว  ครกมันกลิ้งลงไปตีนภูอีก อิอิ ต้องลงไปเริ่มใหม่ 

ใครข้างบนที่พูดปาวๆ ว่าต้องสร้างความยั่งยืน ให้ชาวบ้านมีส่วนร่วม และ.... ลองมาชนบทลงมือสร้างกันหน่อยไหมว่ามันง่ายอย่างพูด อย่างไร แค่ไหน.

แต่ดงหลวงยังคงสภาพชนบทอยู่มากๆครับ

ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมครับ