ขอบพระคุณครับ

• ตามอ่านโดยละเอียด
• พบความจริงตามที่ท่านบอก
• เพราะคิดว่า sure thing มันใกล้ มันชิด มันมีเวลาที่จะแก้ไข ปรับปรุง สิ่งที่ทำผิดทำพลาดได้ .. คิดกันเช่นนั้นเลย พอกพูนเป็นการไม่ระมัดระวัง ไม่ประณีตบรรจง และละเอียดอ่อนกับบรรดา sure thing  ครับ .. สั้นๆ ตรงๆ ก็คือ ทำ มักง่าย ได้บ่อยๆ และ สม่ำเสมอ
• ส่วนกับคนที่ห่างออกไป ก็กลัวกันว่า จะห่างไปแล้ว ไม่ประทับใจ  ไม่ชื่นชม ไม่ตอบสนองโลกธรรมที่เป็นบวก โดยเฉพาะเรื่อง สรรเสริญ จึงปรุงแต่ง แสร้งทำ(ก็มี) ให้ประณีตบรรจง ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ... แท้จริงก็ทำไปเพราะความกลัวนั่นเอง
• ศิลปะอย่างหนึ่งของการมีชีวิตอยู่ จึงน่าจะได้แก่ การจัดการอย่างพอเหมาะ ให้สัมพันธภาพ  พฤติกรมที่แสดงออก และ การจัดระยะห่างระหว่างตัวเรากับคนทั้งสองกลุ่มเป็นไปอย่างสมดุล ไม่มาก ไม่น้อยครับ