เก่ง ดี มีสุข  ที่ มอ

    ทิ้งช่วงมานาน ไม่ได้มาแลกเปลี่ยนเรีนนรู้  พอมีเวลาเลยเข้ามาเยี่ยมเยียน น่าเสียดายพวกเราทำอะไรมากมายแต่ขาดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การเคลื่อนไหวของ KM น้อยไปหน่อยนะ

    มีเรื่องอยากจะเล่าให้อ่าน เมื่อวันที่ 20 เมษายน ได้ไป site visit ที่คณะเภสัชศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เพื่อติดตามดูผลงานการการจัดการเรียนการสอนและการพัฒนานิสิตให้ เก่งดี มีสุข ได้พบว่า คณะนี้ผลการสอบสภาวิชาชีพได้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ   นักศึกษาสอบผ่านครั้งแรกได้ในอัตราที่สูงมาก  (ทำได้อย่างไร  น่าจะเทียบเตียงดูนะ) คณะมีศูนย์การเรียนรู้ที่นักศึกษาเข้าไปเรียนได้ตลอด 24 ชั่วโมง และยังมีอะไรดี ๆ อีกหลายอย่างที่น่าเทียบเคียง  พอกลับมาได้สองวัน ลองเข้าไป ดู KM ของคณะ เภสัชศาสตร์ มอ. พบว่าท่านอาจารย์ได้เอาสิ่งต่าง ๆ ที่ทีมเราไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ มาเขียนให้ทุก ๆคนได้อ่าน วันนี้ก็จะขอคัดลอกมาให้พวกเราได้อ่าน (ขออนุญาตทานอาจารย์ผู้เขียนที่ มอ.ด้วยนะคะ)

  สัญญาไว้ว่าหลังรับการ site visit จากสถาบันพระบรมราชชนกในวันที่ 20 มีค. 51 แล้ว จะกลับมาเล่าสู่การฟัง   หลังจากทีมงานทุกฝ่ายต่างประชุมร่วมกันหลายรอบ เพื่อเตรียมความพร้อมโดยเฉพาะประเด็นคำถาม เพราะคณะไม่ทราบจริงๆ ว่าคณะกรรมการฯ จะขอดูข้อมูล หลักฐาน ประมาณไหน เราคาดการณ์ไม่ถูกจริงๆ คะสุดท้ายจากที่เตรียมไว้ ก้อเหมือนจะไม่ได้เตรียมเลย คือ  เราทำอะไรไปบ้าง ก็ตอบไปตามความจริงนั่นแหละ สบายใจที่สุด หายเครียดไปเลยแต่งานนี้ยิ่งกว่าประกวดนางสาวไทยซะอีก ได้มีโอกาสสอบถามกรรมการ ว่าหลังจากนี้จะเป็นอย่างไรต่อ  ก็ได้คำตอบมาว่า  คณะกรรมการฯ ชุดนี้จะนำข้อมูลทั้งหมดจาการ site visit ไปเสนอในที่ประชุมคณะกรรมการตัดสินฯ ชุดใหญ่ ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนจากหลายสถาบัน/มหาวิทยาลัย  แล้วพิจารณาคัดเลือกสถาบัน/หน่วยงานที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างบัณฑิตที่ “เก่ง ดี มีสุข”  โอ้ พระเจ้า ทำไมมันหลายรอบอย่างนี้หนอ!!! (ใครอยากรู้ว่ามีกี่รอบ ตามอ่านจากตอน 2 นะคะ)

สิ่งที่อยากนำเสนอผู้อ่านทุกท่าน (เผื่อว่าปีหน้าคณะใดสนใจเข้าประกวดจะได้มีข้อมูลไว้บ้างค่ะ) ก็คือ ประเด็นคำถามจากการ site visit ที่คณะกรรมการฯ มุ่งเน้นไปที่กลไกของระบบประกันคุณภาพที่คณะนำมาเป็นตัวพัฒนาคุณภาพบัณฑิต  ได้แก่   
(1)  ตัวบ่งชี้ใดบ้างที่มหาวิทยาลัย หรือ คณะ  คิดขึ้นเอง ในการวัด “เก่ง  ดี  มีสุข”
(2)  ตัวบ่งชี้ใดที่สะท้อนผลลัพธ์คุณภาพบัณฑิตที่ “ เก่ง  ดี  มีสุข”   เช่น  เอาตัวบ่งชี้ใดมาวัดว่านักศึกษาของเราดี  หลักฐานใดที่บอกว่านักศึกษาของเราเก่ง    เป็นต้น  
(3) การบูรณาการงานด้านบริการวิชาการ งานวิจัย  ไปสู่การเรียนการสอน  อย่างไร
(4) การนำระบบประกันคุณภาพไปสู่นักศึกษา คณะดำเนินการแล้วหรือไม่ 
(5) การช่วยเหลือนักศึกษาเรียนอ่อน  คณะให้การดูแลอย่างไร
(6) ความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษาแต่ละชั้นปีเป็นอย่างไรบ้าง
(7) คณะมีระบบอะไรบ้าง ที่ทำให้นศ.สอบใบประกอบวิชาชีพได้เป็นอันดับต้นๆของประเทศ
(8) การบริหารจัดการศูนย์การเรียนรู้ โดยนักศึกษาดูแลกันเอง ทำอย่างไร 
(9) หากนศ.ต้องการการสนับสนุนจากคณะ มีการดำเนินการอย่างไรบ้าง   ฯลฯ

และสุดท้าย เขาขอคุยกับนักศึกษาเป็นการส่วนตัว (พูดง่ายๆ คือขอเชิญผู้ใหญ่ทั้งหลายออกไปได้แล้ว ถามเด็กดีกว่า ประมาณว่าเด็กไม่โกหก)  โชคดีที่เราเชิญนักศึกษาเข้าร่วมด้วย เพราะประเด็นหลักคือตัวนักศึกษา จึงขอให้น้องๆนักศึกษาเข้าร่วมด้วย  (ส่วนใหญ่ เป็นนักศึกษาที่ทำกิจกรรมสโมสรนักศึกษาเภสัชศาสตร์)   คณะกรรมการใช้เวลาเกือบชั่วโมง ในการพูดคุยกับนักศึกษา 

ประมาณพฤษภาคม จึงจะทราบผลการตัดสิน ก้อต้องลุ้นกันต่อไป  ท้ายที่สุดนี้ก็ต้องขอขอบพระคุณอย่างสูง สำหรับ รศ.นวลจิรา  ภัทรรังรอง  ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายประกันคุณภาพ ที่ให้เกียรติเข้าร่วมต้อนรับคณะกรรมการฯ ร่วมให้ข้อมูลเสริมในภาพของมหาวิทยาลัย  และเป็นกำลังใจให้แก่คณะเภสัชฯ เรื่อยมา  ด้วยความขอบคุณยิ่งค่ะ  

แต่อย่างไรก็ตาม รางวัลไม่ใช่คำตอบสุดท้าย  สิ่งหนึ่งที่คณะได้มาจากงานนี้  และถือเป็นความภูมิใจ   ก็คือ  คณะได้พัฒนาตัวบ่งชี้ของคณะเภสัชศาสตร์ ขึ้นเอง  1 ตัวชี้วัด  นั่นคือ  ดัชนีชี้วัดความสุข   ซึ่งจะเริ่มใช้เป็นครั้งแรกในปีการศึกษา 2550  อันเป็นผลมาจากการที่เราได้เข้าร่วมสัมมนา และได้รู้จัก concept  “เก่ง ดี มีสุข”  เราจึงรู้ว่าเรายังขาดการวัดความสุขของนักศึกษา  ที่ผ่านมาเราทุกฝ่ายต่างอยากให้บัณฑิตของเราเป็นบัณฑิตที่มีคุณภาพ ใส่โน่น จัดนี่ให้นักศึกษา เยอะแยะไปหมด  แต่เราไม่เคยรู้เลยว่าเขามีความสุขมากน้อยแค่ไหน ในสิ่งที่เรากำลังให้เขา  มากไป น้อยไป หรืออยากได้สิ่งใดกันแน่   การใช้ชีวิตโดยรวมของเขาในการเรียนที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาสงขลานครินทร์ เขามีความสุขเพียงใด   นี่คือสิ่งที่คณะอยากทราบ    ... การให้ย่อมดีแน่  แต่ถ้าจะดีกว่านั้นเราต้องรู้ว่าผู้รับยินดีด้วยหรือไม่ ..     

ขอขอบคุณคณะเภสัชศาสตร์ มอ. อีกครั้ง ฝากพี่ ๆ น้อง ๆ คิดเล่น ๆ ทำจริง ๆ ท่านได้อะไร  มีเรื่องดี ๆอีกหลายเรื่องอยากจะแลกเปลี่ยน  กำลังรออยู่