ผมสงสัยอยู่ว่าทำไมเมื่อเราคิดถึงสวัสดิการการศึกษาหลายคนจะคิดถึงทุนการศึกษา  ตีค่าเป็นเงิน  มอบทุนการศึกษา  กี่ทุนทุนละเท่าใหร่  ถามว่าถ้าเราไม่คิดเป็นตัวเงินไม่มองที่การมอบทุนการศึกษา แล้วเราจะจัดสวัสดิการการศึกษาในรูปแบบใหน และจะทำอย่างไร  ผมลองตั้งคำถามนี้กับตัวเองและพยายามหาคำตอบว่าจะทำอย่างไร  แล้วก็ได้ความคิดหนึ่งขึ้นมา ถ้าไม่มองที่ทุนการศึกษาแล้วเราจะทำอย่างไร   การศึกษาไม่ได้อยู่แต่ที่โรงเรียนแต่การศึกษามีอยู่ทุกที่ ทุกเวลา  และทุกคน  แล้วเราจะจัดสวัสดิการให้ครอบคลุมได้อย่างไร ผมคิดได้ส่วนหนึ่งคือการให้ความรู้กับคนกลุ่มหนึ่ง อาจจะไม่ทุกที่ทุกเวลา และทุกคนแต่ก็เป็นสวัสดิการอีกรูปแบบหนึ่งที่ไม่มองที่ทุนการศึกษาเป็นตัวเงิน

      สวัสดิการที่ว่าคือการจัดให้มีการติดตั้งจานดาวเทียมเพื่อการศึกษาในศูนย์หมู่บ้านเพื่อให้ทุกคนในหมู่บ้านได้ศึกษาเรียนรู้เรื่อราวต่างๆได้เมื่อมีเวลาว่าง ไม่จำกัดเพศ และวัย เป็นการให้ความรู้อีกรูปแบบหนึ่ง ที่ผ่านมาเราจะเห็นการศึกษาผ่านดาวเทียมส่วนใหญ่จะอยู่ที่โรงเรียน ถ้าเราสามารถจัดให้มีการบริการที่ศูนย์หมู่บ้านในทุกหมู่บ้านได้ก็จะเปิดโอกาศให้ทุกคนได้รับสวัสดิการการศึกษาที่ทั่วถึงมากยิ่งขึ้น  ถึงจะไม่ครอบคลุมทุกที่  ทุกเวลา และ ทุกคน แต่ก็จะเป็นสวัสดิการอีกรูปแบบหนึ่งที่ต่างจากทุนการศึกษา