สวัสดีครับ
- ผมกำลังให้ครูต่างชาติที่เข้าอบรม ทำกิจกรรมกลุ่มอยู่ครับ เวลา 13.00 จะให้นำเสนอข้อสรุปของกลุ่ม
- ช่วงนั่งรอก็เปิดมาเจอบันทึกนี้ แล้วก็สารภาพว่า อ่านไปแบบน้ำตาซึมครับ
- ขอไม่อธิบายดีกว่าว่าเกิดอะไรในใจผม
- มันมากเกินกว่าจะบรรยายได้ครับ
- ในความรู้สึกของผม ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ คือญาติสนิท พันธมิตรร่วมอุดมการณ์ ตั้งแต่ยังไม่เคยพบเจอตัวท่าน
- เพียงครั้งแรกที่ผมไปมหาชีวาลัยอิสาน ความรู้สึกเหมือนบ้าน ที่ผมต้องไปแล้วไปอีกก็เกิดขึ้น
- ที่นั่นคือแหล่งเรียนรู้อันไร้ขอบเขตของผม
- ท่านคือ ยอดครู ของผม และ ของสังคมไทย ครับ