โอ้โห มาเต็มกำลังเลยครับ
ทำให้จิตนาการต่างๆ มองเห็นความก้าวหน้าในมุมชุมชน
ถ้ามีการต่อยอดไปเรื่อยๆ บ้านเมืองยังมีความหวังครับ
เมื่อกลับจากสวนป่า..จึงมีถ้อยคำนำชีวิตมากมายที่ได้รับ..
เศรษฐกิจพอพียง ต้องอยู่ที่หัวใจที่พอเพียง สติที่พอเพียง ความเข้าใจที่พอเพียง..
สร้างชุดความรู้ของเราเอง.. สร้างสังคมแห่งการเรียนรู้เอง..
ความรู้เผชิญหน้า..ความรู้เฉพาะหน้า..
วางความคิดให้ถูก เพื่อนำไปสู่การเรียนรู้..
ใช้อุบายให้เกิดความอยากรู้
ไม่มีเส้นทางเดียวในชีวิต..ไม่มีเส้นทางเดียวในการศึกษา..
สอนนักเรียนให้เป็น “ผู้เรียน”
ครูต้องเป็น”เพื่อนที่ยิ่งกว่าเพื่อน”
และอื่นๆ อีกมากมาย..
ติดตรึงใจมากครับ ผมขอนำไปรวมครับ