คงไม่มีใครอยากรู้หรอก แต่ก็แวะมาบอกว่ากลับมาแล้วครับ ไปเที่ยวกลับมา เนื้อย...เหนื่อย ฮาๆๆๆ

ไปเที่ยงนี้ มีเรื่องประหลาดใจใหญ่หลวงอยู่สองเรื่อง เรื่องแรกประหลาดใจแบบดีใจมาก คือหลังจากเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมตอนบ่ายสามโมง ยังมีเวลาอีกนิดหน่อย เลยไปวัดพระสิงห์วรมหาวิหารอีกที เมื่อก็วานแวะไป แต่ไปเอาเย็นแล้วจึงเข้าไปกราบพระไม่ได้ วันนี้จึงไปไหว้พระพุทธสิหิงค์ พระประธาน พอเดินออกมาจากโบสถ์ ก็เจอน้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ ซึ่งเดินออกมาจากหอพระพุทธสิหิงค์พอดี โ ล ก ก ล ม เดินมาเจอกันตรงสามแยกนั้นโดยมิได้นัดหมายได้ยังไงก็ไม่รู้

คุณน้าคงเห็นคนแปลกหน้า ที่อยู่ดีๆเดินตรงเข้ามาหา จึงทัก (แบบป้องกันตัว) ว่า เราเคยเจอกันหรือเปล่าคะ ผมจึงแนะนำตัวเองว่าผมคือ Conductor ครับ คุยกันได้นิดเดียวก็ต้องแยกกันเพราะใกล้เวลาต้องไปสนามบินแล้ว

พอมาถึงสนามบิน เจอนักข่าวครับ เค้ามาดูการทดสอบไวแม็กซ์ที่เชียงใหม่  ธรรมชาตินักข่าว/บรรณาธิการข่าว ก็พยายามจะสัมภาษณ์เป็นเรื่องธรรมดา แต่ธรรมชาติของผม ก็ปฏิเสธเป็นธรรมดา แต่ได้ให้ความคิดเห็นไปนิดหน่อย (แต่ไม่พอจะเขียนเป็นเรื่องได้) เพื่อไม่ให้เป็นการตัดรอนจนเกินไป