ความเห็น: คนดีสำคัญกว่าทุกสิ่ง

สวัสดีครับคุณนิโรธ

ขอบคุณมากๆ นะครับ สำหรับคำถามเพิ่มเิติมที่มีคุณค่าให้กับบทความด้วยนะครับ

เด็ก ๆ จะ เก่ง ดี มีสุข ได้อย่างไร?
จิตสาธารณะ และคุณธรรม เราจะสอนเด็กอย่างไร? สอนช่วงอายุเท่าใด? และใครควรเป็นคนสอน?
ผู้บริหารที่คอรัปชั่น เขาเป็นมาแต่กำเนิดหรือ? เขาอาจเคยเก่งและดีแล้วเปลี่ยนมาคอรัปชั่นตอนหลังใช่หรือไม่? เปลี่ยนตอน ไหน? อายุเฉลี่ยตอนเปลี่ยน? และอะไรคือเหตุปัจจัยของการเปลี่ยนมาคอรัปชั่น?
ตอนนี้ผมเกลียดคอรัปชั่น แต่เมื่อผมเป็นผู้บริหาร เมื่ออายุมากขึ้นเห็นโลกและมีประสบการณ์มากขึ้น ผมจะเปลี่ยนไปหรือไม่ ?
...เป็นคำถามที่ผมถามตัวเอง และหาทางป้องกันมาโดยตลอด...

ผมคิดว่า....เรื่องที่คุณว่ามานี้ ทำให้ผมนึกถึง...การกลายพันธุ์ของคนนะครับ และโยงให้ผมนึกถึง องค์ชายน้อยในหนังจีนเลยครับ แต่ละคนบริสุทธิ์ต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แต่เมื่อมีโอกาสได้เป็นขุนนาง...ทำให้เราได้เรียนรู้ว่าใครบ้างที่กลายพันธุ์ หนังจีนจึงช่วยสอนเราได้อย่างดีครับ และตอบคำถามหลายๆ ข้อเลยครับ

เราจะสอน ธรรมะ ให้กับเด็กตอนไหน? อย่างไร?

ในระยะ 2-3 ปีมานี้ ผมให้เวลากับการเรียนรู้ "ธรรมะ" มากขึ้นเรื่อย ๆ มีโอกาสพบผู้รู้ก็เสวนาธรรม ขอคำแนะนำผู้รู้ต่าง ๆ อ่านหนังสือที่ท่านเหล่านั้นแนะนำ
.. ถึงแม้จะรู้ไม่ทั้งหมด แต่ผมมีความรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ธรรมะ เป็นสิ่งที่ดีที่มนุษย์ทุกคน ควรได้เรียนรู้ เพื่อพัฒนาจิตใจของเรา
... ความรู้ทางโลก เกิดใหม่ไม่มีที่สิ้นสุด..แต่ความรู้กำมือเดียว..อย่าง ความรู้ทางธรรม คือ การเรียนให้รู้ตนเอง มีความสำคัญอย่างยิ่ง

ผมคิดว่า.... ผู้เป็นพ่อแม่ต้องเตรียมพร้อมกันเลยครับ ตั้งแต่การเตรียมครรภ์ให้พร้อมก่อนจะตั้งครรภ์นะครับ เพราะเมื่อพร้อมและมีความรักที่จะให้เค้าเกิดมา เค้าจะได้รับความดูแลอย่างดีครับ ปัญหาที่เกิดทุกวันนี้ บางทีเด็กคลอดมาจากความไม่พร้อมของพ่อแม่ครับ...แต่บางที่แม้ว่าจะพร้อมแต่อาจจะขาดเรื่องความอบอุ่นครับ ปัญหาจึงเกิดแล้วเกิดกันอีกครับ หากนำธรรมะหรือความดี ความรักไปใช้ตั้งแต่เริ่มต้น จะเกิดอะไรดีๆ ขึ้นได้ครับ ความรักที่มีให้จะทำให้จิตใจหยาบๆ อ่อนลง สังเกตว่าไม่ว่าแนวคิดไหนหากปนด้วยความรักลงไปด้วย จะทำให้ความเป็นอยู่ดีขึ้นครับ สงครามจะไม่เกิดมากมายอย่างที่เป็นตอนนี้ครับ

ประเด็นอยู่ที่ว่า

ผมเห็นความสำคัญของ ความรู้ทางธรรมะ แต่สงสัยว่า ควรจะสอนธรรมะ ให้กับเด็กตอนอายุเท่าใด ถึงจะดีที่สุด
... ผมเลยเอาแนวคิดนี้ไปปรึกษา ผอ.โรงเรียนท่านหนึ่ง
นานมาแล้ว ผมเคยเอาแนวคิด หลักสูตรภาษาอังกฤษไปเสนอกับ ผอ. ท่านนี้ ท่านเห็นด้วย และตอนนี้ก็เปิดสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษ แล้ว (ลูกชายผมเป็นหนูทดลองรุ่นแรก) ..หลักสูตรดังกล่าว ส่วนตัวผมแล้วคิดว่าได้ผล แต่เด็กจะหนักมากตอน ป.1 และ ป.2 เพราะต้องเรียนทั้ง ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ ถึง 2 ภาษาไปด้วยกัน
พอถึงตอน ธรรมะ ผมก็นำไปเสนอท่าน ผอ. อีก (จริง ๆ แล้วผมสอน ไตรลักษณ์ + การตัดขันธ์ 5 ให้เจ้าลูกชายไปบ้างแล้ว) ท่านก็เล่าถึงลูกสาวท่านให้ฟังว่า ..ลูกสาวท่านตอนนี้เรียนจบวิศวะฯ และเป็นอาจารย์อยู่มหาวิทยาลัยทางภาคเหนือ เป็นคนที่ศึกษาธรรมะ มาตั้งแต่เด็ก ๆ เคยบวชชี และท่านอาจจะบรรลุธรรม ถึงขั้นไหน แล้วก็ไม่ทราบได้ ยังไม่แต่งงาน และคิดว่า..คงจะไม่แต่งงาน ... ท่านเป็นห่วงว่า เอ...แล้วมันเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี เพราะเราก็เป็นปถุชน กิเลสหนาอยู่..

กรณีนี้น่าสนใจครับ ... ทำให้ผมนึกถึงโรงเรียนสัตยาไส(?)อีกแล้วครับ เรื่องการสอนเด็กสิบปีได้อย่างมีคุณภาพ สอนทั้งสมอง และ สอนทั้งใจ ทำให้สมองสองซีกสมดุล ทำให้จิตใจและสมองสมดุล ทำให้กายและใจสมดุล

ผมเชื่อว่าวันหนึ่ง หากคนไทยมีภูมิคุ้มกันที่ดี จากภูมิคุ้มกันบางอย่างที่บกพร่องกันอยู่ตอนนี้ จะทำให้คนไทยสมบูรณ์และสมดุลขึ้นครับ สมดุลระหว่างโลกกับธรรมนะครับ

ขอบคุณมากครับ