ท่านครูบาครับ 8. ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

ประทับใจ ได้ความรู้มาขยายความลับที่คาใจ เช่นเรื่องหอย ชอบชอบคุยกับชาวบ้าน เหลือยุคสุดท้ายแล้ว น่าเชิญไปเขียนตำรา เศรษฐศาสตร์ชีวิต ดงหลวง เยี่ยมจริงๆ

ครับ paleeyon และผมจับตาพ่อแสนมานานแล้ว และเห็นความเด่นของพ่อแสน  เผลอๆแปล๊บเดียว พ่อแสนผลิตอะไรใหม่ๆมาอยู่เรื่อยๆ ไม่เคยนั่งๆนอนๆทอดหุ่ยเลยครับ  ทั้งหมด พ่อแสนจะเรียนรู้จากธรรมชาติ ดัดแปลงมา  เราเองไม่มีทางคิดออก เพราะวิถีชีวิตเราไม่ใช่แบบนั้น

เรื่องนี้สะท้อนว่าความรู้ภายในชุมชนนั้นมีมหาศาล ความรู้จากภายนอกอาจจะไม่เหมาะสมกับหมู่บ้านก็ได้  ทางที่ดี ทำอย่างไรจะขุดเอาขุมความรู้เหล่านั้นออกมา  ก็ต้องสร้างหลักคิด  แล้วชาวบ้านก็เอาหลักคิดนั้นไปสานต่อเองจากฐานความรู้เดิม

พ่อแสนยังบอกว่า มีชาวบ้านมาแอบดู มาถาม เมื่อมารู้มาเห็นก็ร้องอ๋อ และบอกว่าจะเอาไปทำบ้าง... ความรู้มันขยายด้วยครับท่านครูบา แบบดังกล่าวนี้ขยายเองโดยเราไม่ได้จัดฝึกอบรมแต่อย่างใด

เห็นด้วยครับท่านครูบา มีหลายเรื่องที่ผมเขียนเรื่องของพ่อแสนไปก่อนแล้ว เช่น

• สร้างที่อยู่ผึ้ง 
• สร้างที่อยู่ตัวต่อที่กินได้ 
• สร้างคอกหมูแบบเคลื่อนที่  ซึ่งกรณีนี้ พ่อแสนเรียนรู้ต่อมาว่า มีประโยชน์ก็จริง แต่หมูก็ไปทำลายหอยที่มีอยู่ในธรรมชาติ เพราะมันเอาจมูกดุนดิน กินหอยเรียบหมดเลย พ่อแสนอยากได้หอยมากกว่าจึงหยุดเลี้ยงหมูแบบคอกเคลื่อนที่ อิอิ นี่ก็ความรู้เพิ่มขึ้น ก็ดัดแปลงต่อเอาแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์เท่านั้น
• เลี้ยงเขียดตะปาด
• ฯ

เป็นทึ่งพ่อแสนจริงๆ ครับ  การจัดทำตำราเศรษฐศาสตร์ชีวิตดงหลวง เป็นแรงกระตุ้นที่น่าสนใจครับท่านครูบาครับ