อ่านบันทึกนี้ ของ (ท่าน) อาจารย์แล้ว อดนึกถึงโคลงบทนึงไม่ได้

ว่ากันว่าเป็นพระนิพนธ์ของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช พระองค์ก่อนหน้านี้

หัวโขน    สมหัว       คนเต้น
เห็นเป็น   ลิงยักษ์     สักครู่
ถอดโขน   แล้วคน   เดิมดู
ใช่ผู้         ยักษ์ลิง    สิ่งลวง ฯ

บางคนเขาก็ (เสพ) ติดโขน จริงๆ นะครับอาจารย์
ยิ่งมีคนนิยมชมชอบมากเท่าใด คนที่สวมก็เหมือนจะยิ่งแสดงมากเท่านั้น (ส่วนจะดีหรือไม่ก็อีกเรื่องนึง)

อ่านบันทึก (ท่านป อาจารย์แล้วได้ฉุกคิดอีกวาระหนึ่ง

ขอบคุณ (ท่าน) อาจารย์มากครับ