ในหนังสือกลอนเรื่อง ข้างกองไฟ ปีนั้น หนังสือ แม่น้ำรำลึก ได้เป็นรางวัลกวีซีไรต์ ส่วนหนังสือเล่มนี้ตกรอบ คนแต่งชื่อ เพิ่มบุญ(เสริมศักดิ์) เปลี่ยนภู่ นามปากกา เวทย์

สาวเอยจะบอกให้ (ไม่แน่ใจว่าใช่ชื่อกลอนนี้หรือไม่จำชื่อกลอนไม่ได้แต่ท่องจำได้)

ก่อนที่เธอจะทอดกาย ให้ชายชิด

ผ่านการคิด ใคร่ครวญถี่ถ้วนไหม

หรือเป็นเพียงเพราะเธอ ก็เผลอใจ

เมื่อความใคร่ คุคลั่ง ลืมยั้งมัน

ก่อนเธอเคลิ้มเธอคล้อยถ้อยคำรัก

ควรตระหนักนิยามความแปรผัน

นิยายรักหวานล้ำเขารำพัน

อาจไม่ทันถึงปีที่จบลง

และอย่าหวังว่านั้นสร้างพันธะ

อย่าคิดนะเสน่ห์เธอเขาเผลอหลง

สัญชาติเสือเหลือวิสัยให้ซื่อตรง

แล้วก็คงออก ลายเมื่อปลายมือ

หวังลูกแทนโซ่ทองคล้องใจพ่อ

จะเชื่อมต่อถึงแม่ ได้แน่หรือ

คำว่ามารหัวขน คนเล่าลือ

ควรเป็นสื่อสอนใจให้เธอตรอง

ชายกี่คนรู้คิด รับผิดชอบ

เกียรติเป็นกรอบกั้นตน พ้นมัวหมอง

แม้เขาคือคนหนึ่ง ที่พึงปอง

เธอก็ต้องมีความหมาย ในสายตา

แค่ดอกไม้ริมทาง เขาร้างทิ้ง

กลายเป็นหญิงอัปยศ หมดคุณค่า

มิอาจ เอาออกขายได้ราคา

หนังสือกลอนดีๆ แบบนี้ไม่ได้รางวัลเฮ้อ...ไม่งั้นคงใช้เป็นสื่อสอนใจได้มากทีเดียวแวะมาอ่านครับ