สวัสดีค่ะ อ.วิบุล

เบิร์ดอ่านของกิมย้ง ( น่าจะทุกเรื่องนะคะ ) แต่ของอีตาดูมาส์เบิร์ดไม่เคยอ่าน แต่เคยดูหนังบางเรื่องแล้วไม่ปิ๊งน่ะค่ะ ก็เลยไม่คิดจะอ่านหนังสือของเค้า ( เป็นตัวอย่างของการมีกำแพงจากการรับรู้เดิม อิ อิ อิ )

เบิร์ดชอบที่อาจารย์กล่าวว่าเราอาจเรียนรู้จักชีวิตโดยไม่ต้องซื้อด้วยชีวิต แต่ด้วยเวลา ด้วยการอ่านผู้อื่น ด้วยการอ่านนิยาย ด้วยการอ่านประวัติศาสตร์ อ่านประวัติบุคคล อย่างพิเคราะห์ ให้เห็นการทอเกลียว สานใย ถักทอขึ้นเป็นสังคม เพื่อมองกลับข้างในตนเอง ให้เห็นสังคมที่วิวัฒน์และผุพังในใจของเรา...ชีวิตสอนชีวิตได้ดีนักถ้าเราให้เวลาและใส่ใจศึกษานะคะ

เพียงแค่การรับฟังคนอื่นเวลาที่เค้าทุกข์เบิร์ดก็เห็นสัจธรรมเรืองโรจน์ขึ้นมาแล้ว...ดังนั้นการมองสิ่งรอบข้างเราก็น่าจะเห็นสัจธรรมเช่นเดียวกันนะคะอาจารย์ เป็นการประพฤติธรรมแบบวิหารธรรม ( โน้มนำเอาสิ่งรอบข้างมาสอนตัว ) เปี๊ยบเลย อิ อิ อิ ..ว่าแล้วก็ต้องไปเตรียมรับการประเมินก่อนล่ะค่ะ  นี่ก็เห็นสัจจะในการทำงานเหมือนกัน..ในข้อว่าไฟลนก้น ^ ^