สวัสดีครับ
- มาอ่านกลกลอนนายโรงเขาลืมกรับ
คราวร้องรับเสียงหยุดสะดุดสนิท
ลองเขียนเล่นเป็นทำนองฝากผองมิตร
ช่างถูกจิตถูกใจไปเสียหมด ฯ
- คราวลงท้ายเสียหายตะกุกตะกัก
จึงต้องพักหายใจเหมือนใครสะกด
อยากแต่งกลอนพริ้งหวานแสนงามงด
ให้หมดจดใสพราวราวกระจก ฯ
- เรื้อการกลอนไปนานสนิมเขรอะ
แต่งได้เงอะเงอะงะงะดูตลก
กวินทรากรนำมาเป็นสาธก
ช่วยหยิบยก คอยชี้นำ จึ่งคลำถูก ฯ|