สวัสดีครับ ดร. แสวง รวยสูงเนิน

  • หลายปีก่อน ผมเคยคุยกับวัยรุ่น ได้ยินว่า ยังมีแทรกซ้อนอีกเรื่อง
  • คือ ครูใช้วิธีไม่สอน ให้เด็กเรียนรู้เอง บอกว่า เป็นการเรียนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง !
  • ฟังแล้ว ก็พิลึก ๆ อยู่ แบบนั้น ครูคนเดียว สอนเด็กทั้งประเทศได้เลย สอนได้ทุกวิชาด้วย

เรื่องระบบการประเมิน ผมคิดว่า เราคงต้องกลับไปใคร่ครวญแนวคิดของเดมมิงให้ดี เพราะเราชอบไปหยิบของเขามาใช้แบบเป็นเสี้ยว ๆ แล้วก่อปัญหา ทั้งที่แนวคิดของเขา บูรณาการ  แบ่งแยกเมื่อไหร่ เกิดปัญหามากกว่าจะเป็นคุณ

 

ก่อนหน้านี้ ผมเคยเขียนถึงเดมมิงนิดหน่อย

  • ผมเชื่อว่า ระบบการประกันคุณภาพ มีวิวัฒนาการอยู่สองสายเท่านั้น
  • สายแรก ประกัน คน ว่า คนดี คนเก่ง ประกันคุณภาพปัจเจกบุคคล
  • สายที่สอง ประกันว่า หน่วยงาน ระบบ หรือผลงานของหน่วยงาน เป็นหน่วยที่ดี มีฝีมือ สร้างงานได้เลิศ ประกันคุณภาพการทำงานเป็นทีม
  • สายแรก เคี่ยวเข็ญคน
  • สายที่สอง เคี่ยวเข็ญระบบ
  • ใครที่บอกว่า ทำแบบใช้สองสายนี้คละกัน จริง ๆ แล้ว จะเป็นกลุ่มหัวรุนแรงที่สังกัดสายที่หนึ่ง จำแลงกายมา
  • เพราะถ้ามีสายแรกเจือมา สายแรกจะชี้ขาดพฤติกรรมทันที
  • เพราะสายที่สอง คือ การทำงานแบบทีม
  • สองสายนี้ ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ครับ เพราะปรัชญาอยู่คนละฐานคิดกัน ปนกันเมื่อไหร่ เละกว่าการใช้เพียงแนวคิดสุดขั้วของสายแรก หรือสายที่สองล้วน ๆ
  • คือ จะเอา คนเดี่ยว เป็นตัวตั้ง หรือ ทีมงาน เป็นตัวตั้ง
  • ถ้าใครบอกว่า จะเอาทั้งสองอย่าง แปลว่า เอาคนเดี่ยวเป็นตัวตั้ง

ระบบประกันคุณภาพที่เป็นอยู่ ดูเผิน ๆ เป็นตามระบบเดมมิง แต่ถ้าดูให้ดี มีประเด็นที่ สวนกับแนวคิดเดมมิงอย่างรุนแรง

"ติดตามดูแลการปฏิบัติงานเพื่อมุ่งช่วยแก้ปัญหา ไม่ใช่เพื่อประเมินจัดอันดับ"

"หาทางก่อให้เกิดทีมงาน ให้ความสำคัญของทีมงานมากกว่าปัจเจกบุคคล"

จะเอาเลิศทางไหน ก็คงไม่แปลก

แต่เมื่อไหร่จะเอาเลิศสองทาง คือ คนเลิศ ทีมงานเลิศ สิ่งที่จะได้ คือ วิบัติ เพราะเป็น "จิตเภทเชิงนโยบาย" เพราะสองอย่างนี้ อยู่คนละฐานความเชื่อ อยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ คนจะเครียดและดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด  องค์กรก็จะพัง

ในบริบทนี้ ครู ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน อย่างที่อาจารย์แสวงยกมา จะเป็นอื่นไปได้อย่างไร ?

 

ถ้าดูกรณีที่พี่ Sasinanda ยกตัวอย่างอิสราเอล ก็จะเห็นว่า

พัฒนาที่ตัวครูและปฏิรูปที่สถานศึกษา

พอดูให้ดี ๆ ก็คือ เขาปรับตัวไปใช้ระบบของเดมมิงแบบขนานแท้ ที่บูรณาการฐานความเชื่อเข้าด้วยกันแบบครบองค์

"หาทางก่อให้เกิดทีมงาน ให้ความสำคัญของทีมงานมากกว่าปัจเจกบุคคล"

"อย่าปกครองโดยสร้างความกลัวแก่ผู้ปฏิบัติงาน"

"ประสานหน่วยงานย่อยเพื่อให้เกิดทีมที่ดี"

"ฝึกฝนและให้การศึกษาแก่ผู้ปฏิบัติงานและผู้บริหาร"