เพราะอย่างน้อยเราก็มี "เพิง" ที่ทำจากสังกะสี หรือ ป้ายหาเสียง หลบใต้สะพานก็ได้ ยังมั่นคง ไม่โดนฝน โดนแดด

คิดผิดซะแล้วเรา

มีมากขึ้นครับอาจารย์ แต่ก่อนผมไม่ได้สังเกตุเท่าไหร่ แต่มาระยะหลังนี่ หนาตามากขึ้นครับ

แต่พูดถึงคุณยายท่านก็อยู่ที่สะดวกของท่านคือมีคนหาอาหารให้ทานตลอดเมื่อหิว และอาจพูดคุยถูกคอกับร้านตรงข้าม

อย่างที่อาจารย์บอกค่ะ ถ้าจัดหาที่อยู่ให้ก็ไม่ทราบว่า ยายจะยอมไปรึเปล่า นอกจากถามยายก่อนว่ายายอยากได้แบบไหนแน่

คุณยายพูดจาฉะฉาน เข้มแข็งกว่าวัยครับ เสียงดังด้วย  ในสังคมพุทธนั้น มีคนเดินผ่านไปมาก็บริจาคกันแล้วยิ่งบ้านนอกที่คุณยายท่านนี้อาศัยอยู่นะครับ ชาวบ้านจากหมู่บ้านต่างๆจะเข้ามาตลาดเพื่อจับจ่ายของกินของใช้ และหรือ เอาผักพื้นบ้านมาขาย เมื่อเดินผ่านก็จะบริจาคกันครับ  ตัวอย่างคุณแม่ผมเห็นขอทานในตลาดก็จะสงสารควักกระเป๋าหยิบเงินให้แล้ว มากบ้างน้อยบ้าง  คุณแม่ผมเป็นชาวบ้านธรรมดา มักคิดเรื่องบุญ กรรม การบริจาคตามศรัทธา คือการทำบุญ ให้ทาน ครับ

(ผมเดาเอา) ว่าคุณยายไม่อยากไปไหนเพราะรายได้นี่ครับ.. ผมอาจจะเดาผิดก็ได้ครับ