พี่ศศินันท์: เป็นเด็กก็สนุกไปอีกแบบหนึ่งนะครับ ไม่ต้องรับผิดชอบมาก ไม่ต้องรู้เห็นความไม่ดีต่างๆ ของคนทั่วไป (เห็นแต่ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายนัก)  ซึ่งหากเอานิสัยอย่างนี้ติดตัวมา ก็จะกลายเป็นคนไร้วิญญาณ มองเห็นความไม่ถูกต้องแล้วยืนดูเฉยๆ อย่างเลือดเย็น

อาจารย์ธวัชชัย: คงมีสมาชิกอีกมาก ที่เป็นเหมือนอาจารย์ (แต่อาจารย์โชคดีที่คุณแม่เลี้ยงมาด้วยหนังสือครับ) คืออ่านมาตั้งแต่เด็กนะครับ ซึ่งก็เป็นเรื่องน่าสนใจเช่นกันว่าทำไมเวลาโตขึ้นแล้ว ต่างคนต่างพยายามจะแตกต่าง โดดเด่น ทั้งๆ ที่ปัจจัยการดำรงชีวิตก็คือปัจจัย ๔ เหมือนๆ กัน