สวัสดีค่ะคุณยอดดอย

ขอบคุณที่แลกเปลี่ยนประสบการณ์จากพื้นที่จริงค่ะ  ต้วเองก็เป็น "มือค่อนข้างใหม่" และประสบการณ์ในพื้นที่ไม่มากนักเทียบกับอีกหลายๆท่าน   อาศัย "ใจรัก"และขยันเขียนเท่านั้นค่ะ

ขบวนชาวบ้านไปเร็วมาก  นักวิชาการถ้าไม่ลงไปคลุกคลีจริงๆก็ตามพื้นที่ไม่ค่อยทัน  และยิ่งหากเป็นนักวิชาการ"ตามตำราฝรั่ง" ด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่  ตัวเองเป็นนักวิชาการแบบ "ขี่ม้าชมเมือง"มากกว่า เพราะไม่สามารถอยู่ติดพื้นที่ได้

เรื่องสื่อ...  ที่ พอช.น่าจะมีวีดิทัศน์เผยแพร่นะคะ  หนังสือเผยแพร่ก็มีหลายเล่ม แต่ก็ให้ภาพการทำงานเชิงพื้นที่ของกลุ่มต่างๆแบบหลวมๆ  ไม่ใช่หนังสือแบบ How to 

การไปศึกษาดูงานจากพื้นที่ที่ก้าวหน้าในเรื่องนี้น่าจะดีที่สุด  แต่อย่ายึด "รูปแบบ" แบบพิมพ์เขียว  ได้ "แนวคิดและกระบวนการ" จะดีกว่า   เพื่อนบอกว่า "จินตนาการ" เป็นเรื่องสำคัญค่ะ

"ศูนย์ข่าวและข้อมูลท้องถิ่นเพื่อการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน" น่าสนใจค่ะ...  คงต้องเป็นศูนย์ข่าวและข้อมูลท้องถิ่นที่มีชีวิตชีวา... ใช้หลักของอาจารย์ชัยอนันต์ คือ play and learn แปลว่า เพลิน ค่ะ