สวัสดีครับ อ.ศศิปรีดา (เอื้องแซะ)

ผมเขียนกลอนบทนี้ในห้วงยามที่ตนเองได้ตัดสินใจที่จะเลือกเดินไปบนถนนสายหนึ่ง  ซึ่งไม่ใช่ถนนแห่งความหรูหราอะไรนัก  ภาพที่นำมาประกอบบทกลอนจึงเลือกภาพที่เป็นถนน หรือหนทางในชนบท  เพื่อย้ำเตือนตนเองให้ตระหนักว่าเส้นทางสายที่เราเลือกนั้น  แม้ไม่หรูหรา เลิศเลอ  แต่ก็จะสงบงาม  และเรียบงามไปตามอัตภาพของมันเอง

ขอบคุณครับ