สวัสดีครับคุณแผ่นดิน

ตัดสินใจทำแล้วไม่เสียดายครับ ผมคิดอย่างนี้ทุกครั้งเมื่อจำเป็นต้องตัดสินใจ เพราะบางทีก็รู้สึกเหนื่อยที่ผู้คนมาคาดหวังกับเราเยอะมากจนกระทั่งไม่กล้าคิดทำอะไรด้วยตัวเขาเอง เพราะบางทีคนๆนั้นเขาทะลึ่งคิดว่าที่เขาคิดมันไม่เข้าท่า เพราะเขาศรัทธาและบูชาเราครับ

ผมเป็นนายกสมาคมผู้ปกครองที่แก้ระเบียบให้คนเป็นนายกเป็นได้ไม่เกินสองสมัย เพราะไม่งั้นจะไม่มีใครกล้ามาต่อกรกับผม หลายองค์กรอยากให้ผมเข้าไปช่วย แต่การช่วยนั้นบางทีเขากลับมองว่าเนื่องจากภาพเราสะอาด ถ้าผมไปขอเงินเข้าองค์กร คนมีเงินที่เขาศรัทธาในตัวเราต้องเกรงใจให้ และถ้าอัยการบัณฑูรไปขอจะให้ได้อย่างไรแค่พันสองพัน มีคนคิดอย่างนี้จริงๆ เพราะฉะนั้น ถ้ามีกิจกรรมหาเงินผมจึงหลีกเลี่ยงเพราะเขาไม่รู้หรอกว่าเขากำลังทำให้ผมเสียคน เพราะวันหนึ่งเมื่อคนที่บริจาคเขามาขอความช่วยเหลือจากผมในเรื่องที่ผมต้องวินิจฉัยสั่งคดี ผมจะทำอย่างไร นี่เป็นอีกมุมหนึ่งของการทำงานครับ

แต่เมื่ออาจารย์ตัดสินใจเช่นนี้แล้ว ชีวิตจะมีความสุขมากขึ้นจากการที่เรามีอิสระมากขึ้น และเราสามารถช่วยเหลือกิจกรรมเหล่านั้นได้ด้วยการให้คำแนะนำปรึกษาและถอยออกมาสองก้าวเพื่อมองเขาเหล่านั้นแสดงฝีมือ แล้วไม่ไปกังวลว่าเขาทำอย่างนั้นไม่ได้ ทำอย่างนี้ไม่ดี เพราะเราต้องเชื่อว่าเขามีวิธีของเขาที่มิใช่วิธีของเราและเขาอาจทำได้ดีกว่า ครับ