ครูพี่อ้อยคะ...
ความคิด...ถึงส่งถึงกันได้ทุกวัน
แม้ในวันที่เมฆหมอกมืดมัว
ความคิดถึง...ไม่เคยกลัวและหวั่นไหว
ความคิดถึง...ยังคงเดินทางได้ไกลแสนไกล
ไปช่วยปลอบหัวใจ ที่หวั่นไหว ให้หายดี....
คิดถึงครูพี่อ้อยจังเลยค่ะ
สบายดีนะคะ อ่านกลอนครูพี่อ้อยแล้วเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจเลย(หรือหนูคิดไปเอง)
ขอบพระคุณค่ะที่แวะเข้ามาทักทาย
มีความสุขกับการทำงานนะคะ ด้วยความเคารพค่ะ