ผมคิดว่าคำพูดเปรียบเหมือนรสชาติของอาหารนะครับ ถ้าเป็นอยู่อย่างเดียวซ้ำซากก็น่าเบื่อ ส่วนจะอร่อยหรือไม่ ขึ้นกับผู้ปรุง

การเป็นผู้บริหารจะต้องอ่านผู้ร่วมงานออก เห็นทั้งด้านที่ดีและไม่ดี แต่ในทำนองกลับกัน ถ้าผู้ร่วมงานอ่านผู้บริหารได้ แล้วผู้บริหารท่านนั้นไม่มีสติเพียงพอ ก็อาจนำสู่การประจบสอพลอและอาการหลง

ถ้าผู้บริหารจะเปิดให้ผู้ร่วมงานได้เข้าใจในบางมุมได้บ้างละก็ ผมคิดว่าเปิดให้เห็นว่าท่านยืนอยู่บนความเป็นจริง และบนประโยชน์ขององค์กรเสมอ (ส่วนรวม) ดีที่สุดครับ แต่ท่านต้องเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

พี่ศศินันท์: นักกฏหมายบางทีก็ให้คำแนะนำหรือทำอะไรได้แบบที่เรานึกไม่ถึงเหมือนกันนะครับ (เช่น ทนายกลายเป็นนักการฑูต เป็นต้น)

อาจารย์วสวัตดีมาร: ผมซิครับที่ต้องขอโทษที่เขียนบันทึกให้อาจารย์อ่าน (:

ครูชา: ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ