มืดสลัวมัวหม่นแล้ว ตะวันจร
คืนค่ำยามจันทร ดับหล้า
มืดสนิทจิตมักหลอน เงียบยิ่ง หวั่นนา
หากแต่วันส่องฟ้า ทั่วหล้า สดใส
ในไทยผืนแผ่นนี้ เป็นไฉน
คนชั่วมันครองไทย อยู่นั้น
กำจัดชั่วหมดไป โดยชั่ว เองนา
พุทธก่อพุทธปลูกปั้น มั่นไว้ ไทยเสถียร