กลับจากไปใช้สิทธิเลือก สว. แล้ว

ไม่ซบเซาหรือเหงาเหมือนช่องข่าวทีวีเท่าไหร่ ...ก็เหมือนทุกๆการเลือกตั้ง ที่คนก็ไปตามเวลาที่สะดวก แต่สิ่งที่รู้สึกว่า ไม่ซบเซาอาจจะไม่ถูกต้องเพราะมันเป็นความรู้สึกล้วนๆ ไม่รู้เปอร์เซนต์คนไปใช้สิทธิ ถ้ารู้เปอร์เซนต์แล้วก็อาจจะเปลี่ยนใจหรือไม่ก็ร้อง อ้อ...เปอร์เซนต์เท่านี้เขาเรียกว่าซบเซา ก็ได้...อารมณ์ความรู้สึกมันขึ้นกับข้อมูลได้บ้างเหมือนกัน

คงเหมือนเรื่อง "ทอง" ความชอบไม่ชอบ ก็เป็นเรื่องของความรู้สึกล้วนๆ แต่เพราะ "ทอง" พอถูกกำหนดราคาว่าแพง ว่าดี ก็เป็นที่ยอมรับกันไป

ความแพง ความดี ของสิ่งใด ก็เพราะคนล้วนมีมาตรฐานของตัวเอง หรือมาตรฐานของ "อะไรๆสักอย่าง" มาอ้างอิงเพื่อให้เกิด "ความหมาย" ของสิ่งนั้นๆ

...

สวัสดีค่ะ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร 

จุดไต้ตำตอ...เจอเจ้าของวาทะ "ตะแกรงร่อนทอง" ตัวจริงหรือนี่...นี่ไงตัวอย่างว่า อ่านอะไรแล้วบางทีไม่รู้ที่มาที่ไป อ่านเจอตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย...พอเจอต้นตอ ก็...น่าปลื้ม!

ขอบคุณที่เข้ามายืนยันว่าที่ตีความ ตะแกรงร่อนทอง ไว้ว่าน่าจะหมายถึงคนที่ไปร่วมกิจกรรมต่างๆ ช่วยเหลือหรือไปมาหาสู่กัน และเขียนประจำ  ไม่คลาดเคลื่อนไปจากแนวคิดของผู้บัญญัติเพราะคุณเอกบอกว่า

ได้สัมผัสคนดีๆผ่านโลกเสมือนแห่งนี้ตั้งแต่ความคิด จรดอักษร แต่ยังไม่เท่านั้นการได้พบปะกัน คุยกัน และทำกิจกรรมดีๆเพื่อสังคมร่วมกัน..... ผมทำโครงการดีๆ.*...ท่านเหล่านี้มีน้ำใจดั่งเช่น "ทอง"...มีคุณค่า มีน้ำใจ ไม่ใช่แค่คำพูดแล้ว....

ขอบคุณนะคะที่ระดับเนื้อทอง*อย่างคุณเอกแวะมาเยือน

แถมยังเอาทองก้อนโตมาฝากด้วยซิ