ถ้าจำไม่ผิด  กนกพงศ์  ฯ  นักเขียนที่ลาโลกไปแล้วกล่าวไว้ในทำนองว่า "คุยโทรศัพท์ให้น้อยลง เพื่ออ่านหนังสือให้มากขึ้น"   ซึ่งเป็นข้อความที่ผมประทับใจมาก  แต่จนแล้วจนรอดทุกวันนี้ผมก็แทบไม่มีเวลาว่างได้อ่านหนังสือตามที่ตนเองชื่นชอบ..

....

ทุกครั้งที่นิสิตไปจัดกิจกรรมกับสังคม  ผมจะย้ำเสมอว่า  มิให้ทำตัวเป็นน้ำล้นแก้ว หรือแก้วที่เต็มล้นไปด้วยน้ำ  เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นก็ไม่มีทางค้นพบการเรียนรู้ใหม่ ๆ  และควรต้องตระหนักเสมอว่า  เราไปในฐานะผู้เรียนรู้ หรือร่วมเรียนรู้  อย่าอลังการ์ หรือเพลินหลงว่าตนเองเป็นผู้ไปให้..  หรือให้จนทำให้ผู้รับรู้สึกราวกับว่าเขาไม่มีศักดิ์ศรี..

...

ขอบคุณสำหรับหนังสือดี ๆ และแนวคิดดี ๆ ที่สกัดมาแบ่งปัน, นะครับ