ถ้าตัดฉากร่วมรักจากหนังที่มีเนื้อหาดีๆ เรื่องหนึ่งโดยไม่ให้คนดูได้ดูบริบทแวดล้อมใดๆ ของเรื่องเลยนะ  และตัดฉากร่วมรักจากคลิบฉาวๆ มาให้คนดู  ตัดสินได้เลยว่า 2 ฉากจากสื่อ 2 ประเภทนี้จะถูกจัดให้อยู่เรตเดียวกัน

บางฉากบางตอนในหนังมีความจำเป็นต่อการเล่าเรื่อง  ผู้สร้างที่ดีควรรู้ว่าศิลปะในการถ่ายทอดทำอย่างไรได้บ้าง  ในขณะที่ผู้ชมก็ควรมีความรู้เท่าทันธรรมชาติของสื่อแต่ละสื่อด้วย

ที่สำคัญไปกว่านั้น  คนที่จะทำงานเกี่ยวกับการจัดเรตติ้งก็ควรเข้าใจศิลปะในการสร้างสรรค์งานของสื่อแต่ละชนิดด้วย  ไม่อย่างนั้นการสร้างสรรค์ทางสังคมที่พยายามทำ  ก็อาจกลายเป็นดาบสองคม  เป็นเครื่องมือที่ทำลายและจำกัดความคิดสร้างสรรค์ในทางศิลปะลงได้ 

อีกประเด็นหนึ่งเป็นเรื่องของศิลปะและศิลธรรม

บางทีรู้สึกว่าเรื่องของศิลธรรม และศิลปะ เป็นเรื่องที่สังคมของเราได้แต่เพียงแตะๆ เอาไว้  พูดถึงศิลธรรมคนนึกถึงวัด พูดถึงศิลปะคนนึกถึงรูปวาด  แต่ไม่เข้าใจลึกซึ้งจริงๆ ปัญหาเลยเกิดขึ้นมากมาย  อย่างหนังหรือภาพยนตร์คนทั่วไปก็อาจจะไม่ได้มองว่ามันคือศิลปะอีกแขนงหนึ่ง

ถ้าทั้งผู้ให้/ผู้สร้างสื่อ  และผู้รับชม/ผู้รับสาร สามารถผสมผสานศิลปะ และ ศิลธรรมเข้าด้วยกันได้อย่างเข้าใจ  คำว่าเรตติ้งก็เขียนอยู่ในใจแล้วค่ะ