• สวัสดีเจ้า พี่ต๋อย..

พูดถึงเรื่อง "วัด"    เมื่อตอนเป็นเด็ก..มีกิจกรรมในหมู่บ้านให้ต้อมไปวัดกันได้บ่อยๆ    พ่อมีอาชีพเป็นช่างภาพอันนอกเหนือไปจากรับราชการครู    เมื่อวัดมีกิจกรรมบ่อยๆ ก็ต้องมีการถ่ายรูปบ่อยๆ    หรือบางทีต้อมก็จะปั่นจักรยานไปอีกหมู่บ้านเพื่อไปหายาย    หากเป็นวันพระก็จะไปตามหายายได้ที่ในวัด   ไปนั่ง - ไปนอน (เป็นเด็กตัวกระเปี๊ยกนอนในโบสถ์ไม่น่าเกลียดนะคะ)รอยายเพื่อที่จะได้ช่วยยายหิ้วตะกร้ากลับบ้านยายพร้อมๆ กัน   หรือไม่ก็เตร็ดเตร่ไปนั่งแถวนั้นที่มีต้นไม้-มีระฆังแขวนอยู่  รับรู้ได้ถึงความร่มรื่นและสงบเย็น   ในตอนนั้นคิดว่าวัดเป็นสถานที่ซึ่งคงความศักดิ์สิทธิ์   แต่พอโตขึ้นมา..ต้อมนี่นับว่าเป็นคนไกลวัดทีเดียวค่ะ   ยิ่งอายุเลยเลข 2 มาแล้วยิ่งจำไม่ได้ว่าเคยเข้าวัดกี่ครั้ง   

ต้อมไม่รู้ว่าเพราะข่าวไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องพระหรือเรื่องวัดหรือเปล่า    แต่ไม่น่าจะใช่    เพราะสำหรับต้อมแล้วก็ยังถือว่า "วัด" เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านอยู่ดี    เพียงแต่ด้วยรูปแบบการใช้ชีวิตของผู้คนในยุคปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปด้วยกระมัง    แต่สิ่งหนึ่งที่จะระลึกถึงและพึงกระทำก็คือ "การทำความดี"    เพราะการเข้าวัดไม่ได้บอกได้ว่าบุคคลนั้นเป็นคนดีหรือไม่    "คิดดี  พูดดี  ทำดี" แล้วไม่ค่อยมีโอกาสได้เข้าวัดก็น่าจะพอหยวนๆ บ้างนะคะ   แน่ะ  พี่ต๋อยอย่านึกในใจนะคะว่า "ยัยคนนี้ถูๆ ไถๆ ข้างๆ คูๆ ไปเรื่อยจนได้นะ" ^^