ผ่านไปสิบห้าวันเเล้ว เพิ่งมีเวลามาเขียน(เพราะมีคำสั่งว่าทำไมไม่เข้ามาเขียน...กลัวสุดๆเลยรีบมาเขียน)

ทีเเรกก็นึกว่าคนจะน้อยที่ไหนได้ ยังอบอุ่นเหมือนเดิม เหมือนจะมีเพลงเหตุเกิดจากความเหงา บรรเลงให้ฟัง..

ใครที่ได้ลูกโป่งเป็นตัวหนอน ผู้ให้บอกเป็นนัยๆว่าวัยหนอนใกล้ขึ้นตัวเเล้วเน้อ..เอิ๊กๆ

ใครที่หอมเเก้มในที่สาธารณะ ..ยกให้วัน เเม้จะมีความอิจฉาก็ขึ้น..อภัยๆๆๆ...

วันนี้พี่ได้สมาชิกวิจัยสถาบันมาอีกสี่ท่าน คือภาคสัตวศาสตร์ พี่เเสงจันทร์บอกว่า "วิจัยดูทำไม่ยากนะ เเละน่าลองทำ" ส่วนจากกองเเผน พี่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากน้องยุ้ย หารูปเเบบทำวิจัยสถาบัน (ไม่เจอกันไม่รู้ว่าเรามีทีมงานที่พร้อมทำอยู่เเล้ว)

ต้นๆเดือนว่าจะนัดสมาชิกคงมาเจอกันอีกครั้ง

ลืมบอกไปอีกเรื่องว่าทางคณะเพิ่งเชิญรศ.ดร.สมศักด์ ภู่วิภาดาวรรธณ์ จากมช.มาบรรยายเรืองการวิจัยการเรียนการสอน ทางคณะก็ได้รับความรู้เเละมีความรู้ที่จะออกเเบบวิจัยกันอีกหลายสิบคน...

ส่วนเรืองสุดท้ายก็เป็นข่าวดีของหลักสูตรการพัฒนาภูมิสังคมอย่างยั่งยืน เเละของมหาวิทยาลัยเเม่โจ้ ที่นศ.ปโท (พี่น้องนาง)ของหลักสูตรได้ไปนำเสนอผลงานวิชาการที่สุรินทร์ได้รับรางวัลภาคบรรยายดีเด่นกลับมาให้เเม่โจ้  คะเเนนกพร.กระฉูดเเน่ อิๆๆๆ

พอก่อนสำหรับวันนี้ขอลาทีพบกันใหม่

สวัสดีครับ