ฉันชอบท่าน ฉันจึงตามหาท่าน และฉันได้ไปที่โรงเรียนของท่านที่สระบุรี ท่านเลี้ยงอาหารกลางวัน ฉันชอบมากเพราะมันเป็นมื้อตัวอย่างที่ฉันนำมาใชในชีวิตประจำวัน หลังจากรู้และเข้าใจว่าโรงในตัวฉันมีมารร้ายที่แฝงมาในรูปอาหารทำลายให้บอบชำ แต่ช่างเถอะ ท่านยังมีความประทับใจที่น่าศึกษา น่าเรียนรู้เพื่อมวลมนุษย์แบบฉันอีกไม่รู้เท่าไร ที่สักแต่รู้ แต่ไม่อาจนำพาชีวิตเข้าถึงแก่นความรู้  ฉันเห็นการบริหารการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนของท่านแล้ว(แม้ชั่วเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง)ฉันจึงได้สัมผัส รับรู้ว่าท่านคือธรรมชาติที่มนุษย์ถามหา และไขว่คว้า เสียดายที่รู้จักช้าไป ฉันมีลูกเพียง 1 คนหวังให้เขามีชีวิตที่ยืนอยู่ได้ด้วยความรักและศรัทธาต่อตนเอง และการเผื่อแผ่ต่อสังคมมนุษย์ทุกลมหายใจ ให้เขารับรู้ต่อธรรมชาติของตนเองว่ามันคือธรรมชาติที่เป็นธรรมชาติ และใช้ช่วงชีวิตในวัยหนุ่มสาวกับธรรมชาติที่เป็นธรรมชาติ เช่นเด็กๆในโรงเรียนของท่าน ค่าของความเป็นมนุย์ช่างต่างกันมากนักในความคิดและการปฎิบัติตนเพื่อสังคมประเทศชาติ มีผู้คนอีกมากมายต้องการคนอย่างท่าน เพียงแต่ท่านไม่ยืนในจุดที่เขาเอื้อมถึง แต่ท่านไปยืนอยู่ในกลุ่มคนที่ยังไม่ต้องการธรรมชาติที่เป็นธรรมชาติ ก็เท่านั้น ขอบคุณทีได้พบท่าน และรู้จักท่าน