สำหรับ อ.แหววนะคะ ...รู้สึกดีกับ อ.อายุมากๆ

ความจริง มีโอกาสคุยกับ อ.อายุน้อยมาก แต่มีโอกาสอ่านเรื่องของ อ.อายุผ่านการสรุปโดย อ.เอ๋ หรือการสรุปโดย คุณชลฤทัย หรือผ่านข้อเขียนของ อ.อายุเอง ความรู้จัก อ.อายุ ดูมาจากข้างใน มากว่าที่สัมผัสตัวจริงที่เป็น กายเนื้อ

อ.อายุ ทราบไหมคะ ? เมื่อวาน ทราบว่า อ.กังวลในฉากที่เราไปเจอ มท.๑ กัน ดิฉันเองก็ตระหนักว่า อ.คงจะตีความไม่ออกทุกจุด จึงพยายามจะตีความให้ตั้งแต่เวลาที่ออกมาจากห้อง มท.๑

วันนี้ ดิฉันไปเชียงใหม่ จึงคิดว่า จะวิเคราะห์สถานการณ์แห่งคดีให้ อ. สบายใจขึ้น และงานที่ไป เป็นงานของสำนักงานความมั่นคงภายในของกรมการปกครองซึ่งดูแลกรณีการแปลงสัญชาติของ อ. เราเดาว่า เราน่าจะประเมินท่าทีของเขาได้ เมื่อเขาเจอ อ.อีกครั้ง

แต่วันนี้ อ.ก็ไม่มา บ้านของ อ. น้ำท่วม ต้องเก็บของ และที่กังวล ก็คือ อ.ต้องแกะตัวโน๊ตเพลงที่จะร้องในวันรพี......

ทีมงานเราอยู่กันครบ....เราพูดกันเป็นเสียงเดียวว่า ...อ.ช่างนักรักเสียเหลือเกิน ห่วงงานมากกว่าที่จะห่วงตัวเอง ความรับผิดชอบของ อ.ต่อนักศึกษาและพายัพนั้นมากมาย และมาก่อนเรื่องส่วนตัว โชคดีของพายัพที่มีอาจารย์

สรุป ถ้า อ.ไม่กล้าเป็น "ศิลปินแห่งชาติ" ขอเรียก อ.ว่า "ครูแห่งพายัพ" ก็แล้วกัน

อยากไปฟัง อ.ร้องเพลงวันรพีค่ะ

ถ้ากังวล ก็ไปฟัง อ.เอ๋ ประเมินสถานการณ์นะคะ หรือโทรมาหา อ.แหวว ก็ได้

แต่อย่างไรก็ตาม อ.แหววเชื่อว่า กฎหมายศักดิสิทธิ์  เพียงแต่อาจใช้เวลา เหมือนเราต้มนำ น้ำอาจไม่เดือดทันควัน แต่น้ำต้องเดือดค่ะ